آیه ۲۰ سوره یونس
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۲۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۰ سوره یونس بیستمین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به سخنان و ایرادهای مشرکان نسبت به محتوای دعوت پیامبر اسلام اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَيَقُولُونَ لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ ۖ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و ميگويند: چرا نشانهاي از سوي پروردگارش بر او فرو فرستاده نشده است؟ بگو: تنها خداست که بر غيبت آگاه است، پس منتظر باشيد من هم با شما از منتظرانم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و میگویند چرا از سوی پروردگارش معجزهای بر او نازل نمیگردد؟ بگو [آگاهی از] غیب خاص خداوند است، پس انتظار بکشید من نیز از منتظران خواهم بود»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن از طرح معجزات اقتراحی از سوی مشرکان و ایرادهای آنان نسبت به این مسئله سخن گفته است. براساس متن آیه، مشرکان به پیامبر اسلام میگفتند: «چرا از سوی پروردگارت بر تو معجزهای نازل نمیشود؟» پیامبر در پاسخ به آنها میگفت: «این امر به دست خداست و غیب را تنها او میداند. شما در انتظار بمانید و من نیز همچون شما منتظرم.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۲۳۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۳۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۱۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۱۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۲۵۳-۲۵۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
