آیه ۹۲ سوره یونس
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۹۲ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۹۲ سوره یونس نود و دومین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به این مطلب اشاره شده که خداوند سرانجام فرعون را به عنوان درس عبرت و آیه و نشانهای بر قدرت خود برای آیندگان قرار داده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً ۚ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ عَنْ آيَاتِنَا لَغَافِلُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس امروز ما لاشة تو را ميرهانيم تا براي كساني كه پس از تو ميآيند ماية عبرتي باشي، بيگمان بسياري از مردم از آيات ما غافل و بيخبرند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بدان که امروز بدنت را [از دریا] برهانیم [و بر بلندی اندازیم] تا برای آیندگانت مایه عبرت باشد، و چه بسیار از مردم از آیات ما غافلند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آیه موردبحث سرانجام فرعون را چنین بیان کرده است: «امروز بدن فرعون را (از آب) نجات میدهیم تا عبرتی برای آیندگان باشد، درحالیکه بسیاری از مردم از آیات خدا غافلند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۲۹۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۱۵۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۱۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۱۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۳۷۷-۳۷۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
