آیه ۳۸ سوره یونس
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۳۸ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۸ سوره یونس سی و هشتمین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه بر اصالت و حقانیت قرآن تأکید شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ ۖ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آيا ميگويند: پيامبران آن را به دروغ به خدا نسبت داده است؟ بگو: اگر راست ميگوييد سورهاي مانند آن بياوريد و در اين کار هرکس را که ميتوانيد به جز خدا به فرياد بخوانيد و به کمک بطلبيد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«یا میگویند که [پیامبر] آن را برساخته است، بگو اگر راست میگویید سورهای همانند آن بیاورید و هرکس را که میتوانید، در برابر خداوند [به کمک] بخوانید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به مسئله تحدی و هماورد طلبی روی آورده و برای اصالت قرآن دلیل سومی را بیان کرده است. براساس متن آیه، خداوند از مشرکانی که میگویند: آیات این قرآن ساخته زبان و ذهن پیامبر اسلام است، میخواهد برای اثبات حرفهایشان سورهای همانند قرآن بیاورند و در این راه نیز از هر کسی که میتوانند در برابر خدا کمک بخواهند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۲۵۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۸۷.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۱۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۱۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۲۸۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
