آیه ۸۷ سوره توبه
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۸۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۴۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸۷ سوره توبه هشتاد و هفتمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه منافقان مورد ملامت و سرزنش قرار گرفتهاند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«خشنود شدند که با زنان خانهنشین باقی بمانند، و بر دلهایشان مهر زده شده است، پس آنان نمیفهمند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«راضی شدند که با خانهنشینان باشند، و بر دلهایشان مهر [نفاق] نهاد شده است، از این روی در نمییابند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه بار دیگر منافقان را اینگونه مورد سرزنش و ملامت قرار داده است: «آنها راضی شدند که با متخلفان باشند و بر دلهایشان مهر نهاده شده، لذا نمیفهمند.» به گفته مکارم، «خوالف» (جمع خالفة، از ماده خلف) به معنی پشت سر است و در آیه موردبحث منظور از «خوالف» تمام کسانی است که به نحوی از شرکت در میدان جنگ معذور بودند؛ اعم از زنان یا پیران یا بیماران و کودکان.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۱۱۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۴۸۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۰۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۰۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۷۴-۷۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
