آیه ۱۰ سوره سجده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۰ سوره سجده''' دهمین [[آیه]] از سی و دومین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۰ سوره سجده''' دهمین [[آیه]] از سی و دومین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه به مسئله [[معاد]] و انکار [[مشرکان]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه مسئله معاد با پرسش مشرکان و منکران معاد مطرح شده است. برطبق متن آیه، آنان میگویند «آیا هنگامیکه ما مردیم و خاک شدیم و در زمین گم شدیم، [[آفرینش]] تازهای خواهیم یافت؟» و سپس این حقیقت را انکار میکنند. به گزارش مکارم، این آیه شباهت معنایی زیادی با [[آیه ۳ سوره قیامت|آیات ۳]] تا [[آیه ۶ سوره قیامت|۶ سوره قیامت]] دارد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۳۳-۱۳۴|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۱۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سجده | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۰ | ||||
| شماره آیه | ۱۰ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۰ سوره سجده دهمین آیه از سی و دومین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه به مسئله معاد و انکار مشرکان اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَقَالُوا أَإِذَا ضَلَلْنَا فِي الْأَرْضِ أَإِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ ۚ بَلْ هُمْ بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ كَافِرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و (کافران) میگویند: آیا هنگامی که ما مُردیم و در زمین ناپدید گشتیم آفرینش تازهای خواهیم یافت؟ بلکه آنان به لقای پروردگارشان کافرند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و گویند آیا چون در [خاک] زمین ناپدید شدیم، آیا آفرینش تازهای خواهیم یافت؟ بلکه ایشان لقای پروردگارشان را منکرند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه مسئله معاد با پرسش مشرکان و منکران معاد مطرح شده است. برطبق متن آیه، آنان میگویند «آیا هنگامیکه ما مردیم و خاک شدیم و در زمین گم شدیم، آفرینش تازهای خواهیم یافت؟» و سپس این حقیقت را انکار میکنند. به گزارش مکارم، این آیه شباهت معنایی زیادی با آیات ۳ تا ۶ سوره قیامت دارد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سجده، سی و دومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مومنون و پیش از سوره طور نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (آیات ۱۶ تا ۲۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سجده، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره یک آیه سجده واجب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۴۱.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۶۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۱۳۳-۱۳۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سجده»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۹.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
