آیه ۲۳ سوره یونس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۲۳ سوره یونس''' بیست و سومین [[آیه]] از دهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۲۳ سوره یونس''' بیست و سومین [[آیه]] از دهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به این مطلب اشاره شده که انسانها هنگامیکه از ورطه [[بلا]] و سختی نجات مییابند، به [[خدا]] پشت میکنند و به دنیا و زندگی دنیایی مشغول میشوند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در ادامه مثالی که در آیه قبل آورده بود، در اینجا چنین میآورد که چون [[خداوند]] انسانهای گرفتار را از سختی و بلا نجات داد، گروهی از همین انسانها به ناحق در زمین سرکشی کرده و خدا را فراموش میکنند. سپس آیه نسبت به مسئله [[معاد]] تذکر میدهد و زندگی دنیا را زودگذر و موقتی میداند و حسابرسی در [[آخرت]] را برای این افراد سخت و شدید توصیف مینماید.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۵۹-۲۶۰|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۲۳ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۳ سوره یونس بیست و سومین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به این مطلب اشاره شده که انسانها هنگامیکه از ورطه بلا و سختی نجات مییابند، به خدا پشت میکنند و به دنیا و زندگی دنیایی مشغول میشوند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَلَمَّا أَنْجَاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَىٰ أَنْفُسِكُمْ ۖ مَتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«اما هنگامي که نجاتشان داد ناگهان در زمين به ناحق ستم ميکنند اي مردم! ستمتان تنها به زيان خودتان است، چند روزي از متاع و لذت دنيا بهرهمند ميشويد سپس بازگشت شما بهسوی ماست، و آنگاه شما را از آنچه ميکرديد آگاه ميسازيم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون نجاتشان دهد، آنگاه است که به ناحق در زمین سرکشی کنند، ای مردم بدانید که سرکشیتان به زیان شماست، بهرهوری [کوتاهی از] زندگانی دنیاست، سپس بازگشتتان به سوی ماست و شما را از [حقیقت و نتیجه] کار و کردارتان آگاه میسازیم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در ادامه مثالی که در آیه قبل آورده بود، در اینجا چنین میآورد که چون خداوند انسانهای گرفتار را از سختی و بلا نجات داد، گروهی از همین انسانها به ناحق در زمین سرکشی کرده و خدا را فراموش میکنند. سپس آیه نسبت به مسئله معاد تذکر میدهد و زندگی دنیا را زودگذر و موقتی میداند و حسابرسی در آخرت را برای این افراد سخت و شدید توصیف مینماید.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۲۳۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۳۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۱۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۱۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۲۵۹-۲۶۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
