آیه ۱۰۷ سوره یونس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۰۷ سوره یونس''' صد و هفتمین [[آیه]] از دهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۰۷ سوره یونس''' صد و هفتمین [[آیه]] از دهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به این نکته اشاره شده که تمام اثرات مثبت و منفی در عالم هستی فقط و فقط به [[اراده]] و خواست [[خداست]] و به [[فرمان]] او انجام میپذیرد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به ریشه اصلی تأثیرات در عالم اشاره دارد و همه آنها را در دست خدا و به اراده او میداند. بر اساس متن آیه چنین آمده است: «و اگر [[خداوند]] (برای امتحان یا [[کیفر]] [[گناه]]) زیانی به تو رساند، هیچکس جز او آن را بر طرف نمیسازد و اگر اراده خیری برای تو کند هیچکس مانع [[فضل]] او نخواهد شد، آن را به هر کس از بندگانش بخواهد میرساند و او [[غفور]] و [[رحیم]] است.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۹۸|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۴۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۱۰۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۰۷ سوره یونس صد و هفتمین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به این نکته اشاره شده که تمام اثرات مثبت و منفی در عالم هستی فقط و فقط به اراده و خواست خداست و به فرمان او انجام میپذیرد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ ۖ وَإِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلَا رَادَّ لِفَضْلِهِ ۚ يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۚ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اگر خداوند زياني به تو برساند هيچ كس جز او نميتواند آن را برطرف گرداند، و اگر خيري در حق تو بخواهد هيچ كس نميتواند فضلش را از تو برگرداند، آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد ميرساند و او آمرزنده و مهربان است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اگر خداوند بخواهد بلایی به تو برساند، بازدارندهای جز خود او برای آن وجود ندارد، و اگر خیری برایت بخواهد، فضل او بازدارندهای ندارد، که آن را به هرکس از بندگانش که بخواهد میرساند، و او آمرزگار مهربان است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به ریشه اصلی تأثیرات در عالم اشاره دارد و همه آنها را در دست خدا و به اراده او میداند. بر اساس متن آیه چنین آمده است: «و اگر خداوند (برای امتحان یا کیفر گناه) زیانی به تو رساند، هیچکس جز او آن را بر طرف نمیسازد و اگر اراده خیری برای تو کند هیچکس مانع فضل او نخواهد شد، آن را به هر کس از بندگانش بخواهد میرساند و او غفور و رحیم است.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۳۰۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۱۹۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۲۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۲۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۳۹۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.