آیه ۷۹ سوره توبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۷۹ سوره توبه''' هفتاد و نهمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۷۹ سوره توبه''' هفتاد و نهمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. آیه به مجازات مسخره کنندگان [[مؤمنان]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه به عمل زشت تمسخر و استهزاء اشاره شده که برخی از [[منافقان]] نسبت به مؤمنان مطیع [[خداوند]] و [[پیامبر|پیامبرش]] انجام میدادند. در ادامه آیه مجازات این عمل در نزد خداوند بیان شده است. برطبق متن آیه آمده است: «کسانی که از [[صدقات]] مؤمنان [[اطاعت]] کار عیبجویی میکنند و آنهایی را که دسترسی جز به مقدار (ناچیز) تواناییشان ندارند [[مسخره]] مینمایند، خدا آنها را مسخره میکند ([[کیفر]] استهزا کنندگان را به آنها میدهد) و برای آنان [[عذاب]] دردناکی است.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۵۵-۵۷|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۴۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۷۹ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۴۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷۹ سوره توبه هفتاد و نهمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. آیه به مجازات مسخره کنندگان مؤمنان اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقَاتِ وَالَّذِينَ لَا يَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ ۙ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آنان که از مؤمنان که مشتاقانه و بیش از اندازه به صدقات و خیرات میپردازند، و نیز از آنان که جز به اندازه تاب و توانشان چیزی را نمییابند عیب میگیرند، و آنان را مسخره میکنند، خداوند ایشان را مورد تمسخر قرار میدهد، و عذابی دردناک دارند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«کسانی که به داوطلبان مؤمن درباره صدقات [آنان] و نیز درباره کسانی که چیزی جز نهایت وسع [ناچیز] خویش نمییابند، طعنه میزنند و آنان را ریشخند میکنند، [بدانند که] خداوند [به کیفر آن] ریشخندشان میکند و عذابی دردناک [درپیش] دارند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه به عمل زشت تمسخر و استهزاء اشاره شده که برخی از منافقان نسبت به مؤمنان مطیع خداوند و پیامبرش انجام میدادند. در ادامه آیه مجازات این عمل در نزد خداوند بیان شده است. برطبق متن آیه آمده است: «کسانی که از صدقات مؤمنان اطاعت کار عیبجویی میکنند و آنهایی را که دسترسی جز به مقدار (ناچیز) تواناییشان ندارند مسخره مینمایند، خدا آنها را مسخره میکند (کیفر استهزا کنندگان را به آنها میدهد) و برای آنان عذاب دردناکی است.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۱۱۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۴۶۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۹۹.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۹۹.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۵۵-۵۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
