آیه ۹۸ سوره توبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۹۸ سوره توبه''' نود و هشتمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۹۸ سوره توبه''' نود و هشتمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به این نکته اشاره شده که دو گروه در میان [[اعراب]] بادیه نشین هستند که گروهی از آنان [[منافق]] و گروهی از ایشان [[مؤمن]] هستند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در اینجا برای اینکه معلوم کند که همه اعراب بادیه نشین [[منافق]] و [[کافر]] نیستند، به این نکته اشاره دارد که اعراب دو گروه هستند. گروهی از آنان منافق و گروهی دیگر مؤمن هستند. در آیه به گروه منافق از ایشان اشاره و متن آیه اینگونه آمده است: «گروهی از (این) اعراب بادیهنشین چیزی را که (در [[راه خدا]]) [[انفاق]] میکنند [[غرامت]] محسوب میدارند، و انتظار حوادث دردناکی برای شما میکشند، حوادث دردناک برای آنهاست، و [[خداوند]] شنوا و داناست.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۹۴-۹۵|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۰۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۹۸ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۹۸ سوره توبه نود و هشتمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به این نکته اشاره شده که دو گروه در میان اعراب بادیه نشین هستند که گروهی از آنان منافق و گروهی از ایشان مؤمن هستند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَنْ يَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ ۚ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و از بادیهنشینان کسانی هستند که آنچه را انفاق میکنند زیان میشمارند و برای شما در انتظار بلایا و مصایب هستند، پیشامد ناگوار و مصیبت بر آنان باد، و خداوند شنوای داناست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و از اعرابیان کسانی هستند که آنچه انفاق کردهاند [در حکم] تاوان میگیرند و در حق شما انتظار حادثههای ناگوار دارند، حادثه ناگوار نصیب خودشان باد، و خداوند شنوای داناست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در اینجا برای اینکه معلوم کند که همه اعراب بادیه نشین منافق و کافر نیستند، به این نکته اشاره دارد که اعراب دو گروه هستند. گروهی از آنان منافق و گروهی دیگر مؤمن هستند. در آیه به گروه منافق از ایشان اشاره و متن آیه اینگونه آمده است: «گروهی از (این) اعراب بادیهنشین چیزی را که (در راه خدا) انفاق میکنند غرامت محسوب میدارند، و انتظار حوادث دردناکی برای شما میکشند، حوادث دردناک برای آنهاست، و خداوند شنوا و داناست.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۱۲۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۴۹۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۰۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۰۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۹۴-۹۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.