آیه ۱۲۵ سوره توبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۲۵ سوره توبه''' صد و بیست و پنجمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۲۵ سوره توبه''' صد و بیست و پنجمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در آیه به تأثیر نزول [[آیات قرآن]] بر دلهای [[منافقان]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به این نکته اشاره دارد؛ همانطور که آیات قرآن برای مؤمنان مایه [[رحمت]] و موجب افزایش [[ایمان]] آنان میشود؛ برای منافقان موجب خسارت و افزایش پلیدی و سیاهی بیشتر دل برای آنان است. بر طبق متن آیه چنین آمده است: «اما آنهایی که در دلهایشان بیماری است، پلیدی بر پلیدیشان افزود و از دنیا رفتند؛ در حالی که [[کافر]] بودند.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۹۹-۲۰۰|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۱۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۱۲۵ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۲۵ سوره توبه صد و بیست و پنجمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در آیه به تأثیر نزول آیات قرآن بر دلهای منافقان اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَىٰ رِجْسِهِمْ وَمَاتُوا وَهُمْ كَافِرُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«اما کسانی که در دلهایشان بیماری است بر پلیدیشان پلیدی میافزاید و در حال کفر میمیرند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اما بیماردلان را پلیدی بر پلیدیشان میافزاید و در حال کفر در میگذرند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به این نکته اشاره دارد؛ همانطور که آیات قرآن برای مؤمنان مایه رحمت و موجب افزایش ایمان آنان میشود؛ برای منافقان موجب خسارت و افزایش پلیدی و سیاهی بیشتر دل برای آنان است. بر طبق متن آیه چنین آمده است: «اما آنهایی که در دلهایشان بیماری است، پلیدی بر پلیدیشان افزود و از دنیا رفتند؛ در حالی که کافر بودند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۱۲۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۵۵۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۰۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۰۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۱۹۹-۲۰۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
