آیه ۱۲۹ سوره توبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۲۹ سوره توبه''' صد و بیست و نهمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۲۹ سوره توبه''' صد و بیست و نهمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. آخرین آیه این سوره برای دلداری دادن به [[پیامبر اسلام]] است که نسبت به مخالفتهای مردم و دشمنیهای ایشان دلسرد و نگران نشود و تنها بر [[خدا|خداوند]] [[توکل]] داشته باشد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آخرین آیه این سوره خطاب به پیامبر اسلام و برای دلداری دادن به او چنین میگوید: «اگر آنها روی (از [[حق]]) بگردانند (نگران مباش) بگو خداوند مرا کفایت میکند. هیچ [[معبود|معبودی]] جز او نیست، بر او توکل کردم و او [[پروردگار]] [[عرش]] بزرگ است.» به گزارش مکارم، برخی [[مفسران]] دو آیه اخیر [[سوره توبه]]، را آخرین آیاتی میدانند که بر پیامبر اسلام نازل شده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۰۸-۲۰۹|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۱۲۹ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۲۹ سوره توبه صد و بیست و نهمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آخرین آیه این سوره برای دلداری دادن به پیامبر اسلام است که نسبت به مخالفتهای مردم و دشمنیهای ایشان دلسرد و نگران نشود و تنها بر خداوند توکل داشته باشد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس اگر روی گردان شوند، بگو: خدا مرا کافی و بسنده است هیچ معبود به حقی جز او نیست بر او توکل نمودهام و او پروردگار عرش بزرگ است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اگر رویگردان شدند، بگو خداوند مرا کافی است، خدایی جز او نیست، بر او توکل کردم و او صاحب عرش عظیم است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در آخرین آیه این سوره خطاب به پیامبر اسلام و برای دلداری دادن به او چنین میگوید: «اگر آنها روی (از حق) بگردانند (نگران مباش) بگو خداوند مرا کفایت میکند. هیچ معبودی جز او نیست، بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است.» به گزارش مکارم، برخی مفسران دو آیه اخیر سوره توبه، را آخرین آیاتی میدانند که بر پیامبر اسلام نازل شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۱۲۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۵۵۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۰۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۰۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۲۰۸-۲۰۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
