|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۸۵ سوره حجر: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(+رده:آیههای با موضوع خلقت، +رده:آیههای با موضوع آسمان، +رده:آیههای با موضوع زمین، +رده:آیههای با موضوع معاد، +رده:آیههای با موضوع قیامت (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند که این آیه به | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند که این آیه به مسئله [[معاد]] اشاره دارد. در متن آیه گفته شده است که [[خدا]]، آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست را آفریده است و این آفرینش به حق بوده است. در ادامه تأکید شده است که قیامت آمدنی است. در پایان آیه نیز تأکید شده است که باید از اموری درگذشت تا راه نیک پیشه شود.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۲۶–۱۲۷|ج=۱۱}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای با موضوع آسمان]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع خلقت]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع زمین]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع قیامت]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع معاد]] | |||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] | [[رده:آیههای مکی قرآن]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۵۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | حجر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۹۹ | ||||
| شماره آیه | ۸۵ | ||||
| شماره جزء | ۱۴ | ||||
| شماره حزب | ۵۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸۵ سوره حجر هشتاد و پنجمین آیه از پانزدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. متن آیه به موضوع معاد حتمی و خلقت آسمان و زمین از سوی خدا اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ ۖ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و آسمانها و زمين و آنچه را که ميان آن دو قرار دارد، جز به حق نيافريدهايم، و بيگمان قيامت خواهد آمد، پس به صورتي نيک در گذر و چشم پوشي کن»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و ما آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست جز به حق نیافریدهایم، و قیامت آمدنی است، پس [از آنان] در گذر و گذشتی نیکو پیشه کن»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که این آیه به مسئله معاد اشاره دارد. در متن آیه گفته شده است که خدا، آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست را آفریده است و این آفرینش به حق بوده است. در ادامه تأکید شده است که قیامت آمدنی است. در پایان آیه نیز تأکید شده است که باید از اموری درگذشت تا راه نیک پیشه شود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره حجر، پانزدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره یوسف و پیش از سوره انعام نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره حجر، چهار یا پنج آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۹: ۱۵۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۲: ۲۷۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۶۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۶۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۱: ۱۲۶–۱۲۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره حجر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۷۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
