آیه ۵۹ سوره توبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵۹ سوره توبه''' پنجاه و نهمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵۹ سوره توبه''' پنجاه و نهمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. این آیه به سخنان کسانی اشاره دارد که نسبت به آنچه [[خدا]] و [[پیامبر اسلام|پیامبرش]] به آنان میبخشند، راضی و خوشنودند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث سخنان کسانی را بازگو کرده است که در برابر آنچه خدا و رسولش به آنها میبخشند، احساس رضایت و خوشنودی دارند. براساس متن آیه چنین آمده است: «ولی اگر آنها به آنچه خدا و پیامبرش به آنها میدهد؛ راضی باشند و بگویند [[خداوند]] برای ما کافی است و به زودی خدا و رسولش از [[فضل]] خود به ما میبخشد. ما تنها رضای او را میطلبیم.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۵۵-۴۵۶|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۵۹ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۳۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۹ سوره توبه پنجاه و نهمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. این آیه به سخنان کسانی اشاره دارد که نسبت به آنچه خدا و پیامبرش به آنان میبخشند، راضی و خوشنودند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اگر آنان بدانچه خدا و پیامبرش بدیشان دادهاست خشنود میشدند و میگفتند: خدا ما را بس است، به زودی خداوند و پیامبرش از فضل و کرم خود به ما میدهند و ما به خدا مشتاقیم، برایشان بهتر بود»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«ولی اگر آنان به آنچه خداوند و پیامبرش به ایشان بخشیدهاند، خشنود میشدند و میگفتند خداوند ما را بس، زودا که خداوند و پیامبر او از فضل خویش به ما ببخشند و ما به خداوند میگراییم [برایشان بهتر بود]»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث سخنان کسانی را بازگو کرده است که در برابر آنچه خدا و رسولش به آنها میبخشند، احساس رضایت و خوشنودی دارند. براساس متن آیه چنین آمده است: «ولی اگر آنها به آنچه خدا و پیامبرش به آنها میدهد؛ راضی باشند و بگویند خداوند برای ما کافی است و به زودی خدا و رسولش از فضل خود به ما میبخشد. ما تنها رضای او را میطلبیم.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۷۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۴۰۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۹۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۹۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۴۵۵-۴۵۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
