آیه ۶ سوره توبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶ سوره توبه''' ششمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۶ سوره توبه''' ششمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به این نکته اشاره شده است که هرگاه یکی از [[مشرکان]] درخواست پناهندگی کرد، [[مسلمانان]] او را پناه دهند و با او به مهربانی و نرمش رفتار کنند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه به [[مسلمانان]] دستور میدهد که در برابر مشرکانی که درخواست پناهندگی دارند و با آنان اعلان جنگ نمیکنند، در کنار خود پناهشان دهند تا کلام [[خدا]] را بشنوند. چرا که آنان مردمی ناآگاهند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۹۳-۲۹۴|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۲۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۳۸ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶ سوره توبه ششمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به این نکته اشاره شده است که هرگاه یکی از مشرکان درخواست پناهندگی کرد، مسلمانان او را پناه دهند و با او به مهربانی و نرمش رفتار کنند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّىٰ يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست، او را پناه بده تا کلام خداوند را بشنود، سپس او را به محل امن خودش برسان، این بدان خاطر است که آنان گروهی ناداناند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اگر کسی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه بده، تا آنکه کلام الهی را بشنود، سپس او را به جای امنش برسان، این از آن است که ایشان قومی ناآگاهاند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به مسلمانان دستور میدهد که در برابر مشرکانی که درخواست پناهندگی دارند و با آنان اعلان جنگ نمیکنند، در کنار خود پناهشان دهند تا کلام خدا را بشنوند. چرا که آنان مردمی ناآگاهند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۵: ۵۲۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۱۹۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۸۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۸۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۲۹۳-۲۹۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
