آیه ۶۶ سوره توبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۶۶ سوره توبه''' شصت و ششمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۶۶ سوره توبه''' شصت و ششمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به [[پیامبر اسلام]] [[فرمان]] داده شده است که به [[منافقان]] و [[مسلمانان]] ضعیف الایمان بگوید از عذر آوردن و دشمنی با [[خدا]] و [[رسول|رسولش]] دست بردارند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه به دو دسته از منافقان اشاره دارد. نخست گروهی که ضعیف الایمان بودند و به منافقان پیوستند و گروه دوم منافقانی که از ابتدا چهره [[نفاق]] خود را پنهان کرده و در واقع اصلا [[ایمان]] نیاورده بودند. [[قرآن]] در این آیه به دسته اول میگوید: «دست از عذر و بهانه آوردن بردارید. چراکه شما پس از ایمان آوردن، [[کافر]] شدهاید و بدانید اگر گروهی از شما را ببخشیم و [[عفو]] کنیم، گروه دیگر به خاطر [[گناهان|گناهانشان]] قطعا گرفتار [[عذاب]] الهی خواهند شد.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۶-۲۷|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۲۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۶۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۴۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۶ سوره توبه شصت و ششمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به پیامبر اسلام فرمان داده شده است که به منافقان و مسلمانان ضعیف الایمان بگوید از عذر آوردن و دشمنی با خدا و رسولش دست بردارند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِنْ نَعْفُ عَنْ طَائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«عذر نیاورید، بهراستی شما پس از ایمانتان کافر شدهاید، اگر برخی از شما را عفو کنیم گروهی دیگر را به سبب آنکه گناهکار بودند عذاب میدهیم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«عذر و بهانه نیاورید به راستی که پس از ایمانتان کافر شدهاید، اگر گروهی از شما را ببخشیم گروهی را عذاب میکنیم چرا که گناهکار بودهاند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: این آیه به دو دسته از منافقان اشاره دارد. نخست گروهی که ضعیف الایمان بودند و به منافقان پیوستند و گروه دوم منافقانی که از ابتدا چهره نفاق خود را پنهان کرده و در واقع اصلا ایمان نیاورده بودند. قرآن در این آیه به دسته اول میگوید: «دست از عذر و بهانه آوردن بردارید. چراکه شما پس از ایمان آوردن، کافر شدهاید و بدانید اگر گروهی از شما را ببخشیم و عفو کنیم، گروه دیگر به خاطر گناهانشان قطعا گرفتار عذاب الهی خواهند شد.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۹۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۴۳۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۹۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۹۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۲۶-۲۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
