آیه ۸ سوره سجده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۸ سوره سجده''' هشتمین [[آیه]] از سی و دومین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۸ سوره سجده''' هشتمین [[آیه]] از سی و دومین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به [[آفرینش]] نسل انسان و چگونگی تولد فرزندان [[آدم]] در مراحل بعدی اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث آفرینش نسل انسان را از عصارهای از آبی ناچیز و بی قدر دانسته است. به گزارش مکارم، «جعل» در اینجا به معنی آفرینش و «نسل» به معنی فرزندان و نوهها در تمام مراحل است. «سلاله» در اصل به معنی عصاره و فشرده خالص هر چیز است و منظور از آن در اینجا [[نطفه]] آدمی است که در حقیقت عصاره کل وجود او میباشد و مبدأ حیات و منشأ تولد فرزند و ادامه نسل است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۲۶|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۵۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سجده | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۰ | ||||
| شماره آیه | ۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸ سوره سجده هشتمین آیه از سی و دومین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به آفرینش نسل انسان و چگونگی تولد فرزندان آدم در مراحل بعدی اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آنگاه نسل او را از چکیدة آب ضعیف و ناچیزی آفرید»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«سپس نسل او را از چکیده آب بیمقدار پدید آورد»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث آفرینش نسل انسان را از عصارهای از آبی ناچیز و بی قدر دانسته است. به گزارش مکارم، «جعل» در اینجا به معنی آفرینش و «نسل» به معنی فرزندان و نوهها در تمام مراحل است. «سلاله» در اصل به معنی عصاره و فشرده خالص هر چیز است و منظور از آن در اینجا نطفه آدمی است که در حقیقت عصاره کل وجود او میباشد و مبدأ حیات و منشأ تولد فرزند و ادامه نسل است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سجده، سی و دومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مومنون و پیش از سوره طور نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (آیات ۱۶ تا ۲۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سجده، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره یک آیه سجده واجب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۳۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۶۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۱۲۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سجده»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۹.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
