آیه ۱۰۸ سوره یونس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۰۸ سوره یونس''' صد و هشتمین [[آیه]] از دهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۰۸ سوره یونس''' صد و هشتمین [[آیه]] از دهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه بار دیگر بر حقانیت و اصالت [[قرآن]] اشاره و تأکید شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث در مورد حقانیت قرآن و آنچه که از طریق [[وحی]] به [[پیامبر اسلام]] میرسد، چنین میگوید: «ای مردم [[حق]] از طرف [[پروردگار|پروردگارتان]] به سراغ شما آمده، هر کس (در پرتو آن) [[هدایت]] یابد برای خود هدایت شده و هر کس گمراه گردد؛ به زیان خود گمراه شده و من مأمور (به [[اجبار]]) شما نیستم.» به گفته مکارم، این آیه علاوه بر اینکه بار دیگر مسئله [[اختیار]] و آزادی [[اراده]] را تأکید میکند؛ دلیل بر این است که پذیرش حق در درجه اول به سود خود انسان است، همانگونه که مخالفت با آن به زیان خود او است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۹۹-۴۰۰|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۴۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۱۰۸ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۰۸ سوره یونس صد و هشتمین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه بار دیگر بر حقانیت و اصالت قرآن اشاره و تأکید شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ ۖ فَمَنِ اهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۖ وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بگو: اي مردم! براي شما از سوي پروردگارتان حق آمده است، پس هر كس راه يابد فقط خودش راهياب ميشود، و هر كس گمراه شود فقط به زيان خود گمراه ميشود، و من بر شما نگاهبان نيستم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بگو ای مردم حق از سوی پروردگارتان بر شما نازل شده است، پس هر کس که رهیاب شود، همانا به سود خویش رهیاب شده است، و هرکس بیراه رود، همانا به زیان خویش بیراه رفته است، و من نگهبان شما نیستم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث در مورد حقانیت قرآن و آنچه که از طریق وحی به پیامبر اسلام میرسد، چنین میگوید: «ای مردم حق از طرف پروردگارتان به سراغ شما آمده، هر کس (در پرتو آن) هدایت یابد برای خود هدایت شده و هر کس گمراه گردد؛ به زیان خود گمراه شده و من مأمور (به اجبار) شما نیستم.» به گفته مکارم، این آیه علاوه بر اینکه بار دیگر مسئله اختیار و آزادی اراده را تأکید میکند؛ دلیل بر این است که پذیرش حق در درجه اول به سود خود انسان است، همانگونه که مخالفت با آن به زیان خود او است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۳۱۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۱۹۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۲۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۲۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۳۹۹-۴۰۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
