| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۵ سوره طلاق: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵ سوره طلاق''' پنجمین [[آیه]] از شصت و پنجمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵ سوره طلاق''' پنجمین [[آیه]] از شصت و پنجمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مدنی]] آن بهشمار میآید. این آیه در ادامه آیه قبل، برای تأکید بر [[احکام]] [[طلاق در اسلام|طلاق]] و نگه داشتن [[عده]] چنین میگوید: «این فرمان [[خدا]]<nowiki/>ست که آن را بر شما نازل کرده است.» سپس [[قرآن]] در پایان آیه، بخشش [[گناه|گناهان]] و بزرگ شدن [[اجر]] و پاداش را نتیجه رعایت [[تقوا]] و ترک گناهان دانسته است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند که قرآن در این آیه، حکم آیه قبل را فرمان الهی و از جانب خداوند دانسته و سپس برای پرهیزکاران بخشش گناهان و بزرگی پاداش و اجرشان در [[قیامت]] را عنوان کرده است. به گفته مکارم، برخی [[مفسران]] معتقدند منظور از «[[سیئات]]» در آیه، [[گناهان صغیره]] و منظور از «تقوا» [[گناهان کبیره]] است. اما به نظر او، در بسیاری از آیات قرآن «سیئات» به عموم گناهان (اعم از صغیره و کبیره) گفته شده است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۴۵-۲۴۶|ج=۲۴}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ ۱۰ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۷:۳۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | طلاق | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲ | ||||
| شماره آیه | ۵ | ||||
| شماره جزء | ۲۸ | ||||
| شماره حزب | ۱۱۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵ سوره طلاق پنجمین آیه از شصت و پنجمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. این آیه در ادامه آیه قبل، برای تأکید بر احکام طلاق و نگه داشتن عده چنین میگوید: «این فرمان خداست که آن را بر شما نازل کرده است.» سپس قرآن در پایان آیه، بخشش گناهان و بزرگ شدن اجر و پاداش را نتیجه رعایت تقوا و ترک گناهان دانسته است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
ذَٰلِكَ أَمْرُ اللَّهِ أَنْزَلَهُ إِلَيْكُمْ ۚ وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُعْظِمْ لَهُ أَجْرًا
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«این فرمان خدا است که آنرا برای شما فرستاده است و هرکس از خدا بترسد گناهانش را از او میزداید و به او پاداشی بزرگ خواهد داد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«این امر الهی است که به سوی شما نازلش کرده است، و هر کس از خداوند پرواکند، گناهانش را از او میزداید و پاداش او را بزرگ گرداند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که قرآن در این آیه، حکم آیه قبل را فرمان الهی و از جانب خداوند دانسته و سپس برای پرهیزکاران بخشش گناهان و بزرگی پاداش و اجرشان در قیامت را عنوان کرده است. به گفته مکارم، برخی مفسران معتقدند منظور از «سیئات» در آیه، گناهان صغیره و منظور از «تقوا» گناهان کبیره است. اما به نظر او، در بسیاری از آیات قرآن «سیئات» به عموم گناهان (اعم از صغیره و کبیره) گفته شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره طلاق، شصت و پنجمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، نود و نهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره دهر و پیش از سوره بینه نازل شد. این سوره را مدنی دانستهاند. در سوره طلاق، یک آیه ناسخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۳۰: ۵۶۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۹: ۵۲۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۵۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۵۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۴: ۲۴۵-۲۴۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره طلاق»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۸۵.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.