آیه ۳۴ سوره توبه
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۳۴ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۳۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۴ سوره توبه سی و چهارمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به این مسئله اشاره شده که گروه بسیاری از احبار و راهبان اهل کتاب به ثروت اندوزی و جمع آوری گنجینه پرداخته بودند که قرآن مسلمانان را از این کار نهی و بازداشته است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ۗ وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«ای مؤمنان! همانا بسیاری از علما و دیرنشینان اهل کتاب اموال مردم را به ناحق میخورند، و مردم را از راه خدا باز میدارند و کسانی که طلا و نقره میاندوزند و آن را در راه خدا خرج نمیکنند آنان را به عذابی دردناک مژده بده»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«ای مؤمنان بدانید که بسیاری از احبار و راهبان، اموال مردم را به ناحق میخورند و [مردمان را] از راه خدا باز میدارند، و کسانی که زر و سیم میاندوزند و آن را در راه خدا خرج نمیکنند، ایشان را از عذابی دردناک خبر ده»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به ممنوعیت ثروت اندوزی و جمع آوری گنجینه از طریق تحصیل مال حرام اشاره دارد و مسلمانان را از این امر نهی کرده است. برطبق متن آیه چنین آمده است: «ای کسانی که ایمان آوردهاید بسیاری از علما (ی اهل کتاب) و راهبان، اموال مردم را به باطل میخورند و (آنان را) از راه خدا بازمیدارند و آنها را که طلا و نقره را گنجینه (و ذخیره و پنهان) میسازند و در راه خدا انفاق نمیکنند، به مجازات دردناک بشارت ده.» در لغت «یکنزون» (از ماده کَنز) به معنی «گنج» است که در اصل به معنی جمع و جور کردن اجزای چیزی گفته میشود. سپس به جمعآوری و نگهداری و پنهان نمودن اموال یا اشیای گرانقیمت اطلاق گردیده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۳۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۳۱۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۹۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۹۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۳۹۰-۳۹۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.