آیه ۱۰۲ سوره یونس
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۱۰۲ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۴ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۰۲ سوره یونس صد و دومین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه مشرکان تهدید شدهاند به سرانجام اقوام سرکش پیشین که بر اثر عذاب الهی هلاک شدند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَهَلْ يَنْتَظِرُونَ إِلَّا مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ قُلْ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«پس آيا جز مانند مصيبتهاي پيشينيان را انتظار ميكشند؟ بگو: پس چشم به راه باشيد، من نيز با شما از چشم به راهانم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«پس آیا انتظار چیزی را جز نظیر روزگار پیشینیانشان میکشند؟ بگو پس انتظار بکشید که من نیز همراه شما از منتظرانم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث با لحنی تهدید آمیز به آنهایی که ایمان نمیآورند، میگوید که در انتظار سرنوشت پیشینیان خود باشند و بدانند که پیامبر نیز از منتظران نزول عذاب بر آنهاست. به گزارش مکارم، «ایام» گر چه در لغت جمع «یوم» به معنی روز است، ولی در اینجا به معنی حوادث دردناکی است که در دوران عمر اقوام گذشته واقع شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۳۰۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۱۷۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۲۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۲۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۳۹۴-۳۹۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
