آیه ۵۱ سوره یونس
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۵۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۱ سوره یونس پنجاه و یکمین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به چهارمین پاسخ قرآن به انکار و تمسخر مشرکان نسبت به مسئله معاد اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَثُمَّ إِذَا مَا وَقَعَ آمَنْتُمْ بِهِ ۚ آلْآنَ وَقَدْ كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«سپس آيا وقتي که تحقق يابد به آن ايمان ميآوريد؟ آيا اکنون (ايمان ميآوريد) درحاليکه براي فرا رسيدن آن شتاب ميورزيديد؟!»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آیا آنگاه که رخ داد باورش میکنید، آیا اکنون؟ و حال آنکه آن را به شتاب میخواستید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به این مطلب اشاره دارد که ایمان آوردن مشرکان پس از نزول عذاب فایدهای به حالشان ندارد. براساس متن آیه چنین آمده است: «یا اینکه آن گاه که واقع شد ایمان میآورید (اما بدانید به شما گفته میشود) حالا؟ با اینکه قبلاً برای آن عجله میکردید؟ (اکنون چه سود؟)»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۲۶۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۹۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۱۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۱۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۳۱۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
