آیه ۱۰۶ سوره توبه
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۱۰۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۰۶ سوره توبه صد و ششمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در آیه به گروهی از مسلمانان اشاره شده که وضعیت آنان به فرمان و اراده خداوند واگذار شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَآخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و دیگرانی هستند که به فرمان و امر خدا واگذار شدهاند، یا آنان را عذاب میدهد و یا توبهشان را میپذیرد، و خداوند دانا و با حکمت است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و دیگرانی هستند که واگذاشته به امر الهیاند، یا عذابشان میکند یا از آنان در میگذرد، و خداوند دانای فرزانه است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در ادامه آیات قبلی که درباره مسلمانان توبهکار سخن گفته شد، در این آیه به گروهی دیگر از مسلمانان اشاره شده که امر آنان به اراده خدا واگذار شده؛ اوست که بخواهد عذاب و مجازات میکند یا اینکه میبخشد و درمیگذرد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۱۲۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۴۹۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۰۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۰۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۱۲۹-۱۳۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
