|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱ سوره توحید
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توحید | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴ | ||||
| شماره آیه | ۱ | ||||
| شماره جزء | ۳۰ | ||||
| شماره حزب | ۱۲۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱ سوره توحید یکمین آیه از صد و دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع اصلی آیات این سوره، توحید و بیان چهار صفت از خداوند یکتاست و به گزارش مکارم، علت نزول سوره، سؤال یهودیان دربارهٔ خداوند بوده است. قرآن در اولین آیه در توصیف الله میگوید: «او خداوند یکتا و یگانه است.»
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«به نام خداوند بخشندة مهربان، بگو: خدا یگانة یکتا است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«به نام خداوند بخشنده مهربان، بگو او خداوند یگانه است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که موضوع اصلی آیات این سوره، توحید و بیان چهار صفت از خداوند یکتاست و به گزارش مکارم، علت نزول سوره، سؤال یهودیان دربارهٔ خداوند بوده است. قرآن در اولین آیه در توصیف الله میگوید: «او خداوند یکتا و یگانه است.» به عقیده او، آغاز جمله با «هُوَ» که مفهومی مبهم دارد؛ اشاره به این نکته است که ذات خداوند در نهایت خفا و از دسترس افکار انسانها بیرون میباشد. در این آیه، الله با وصف احد یاد شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توحید، صد و دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، بیست و دومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ناس و پیش از سوره نجم نازل شد. در مکی و مدنی بودن سوره اختلاف است و به عقیده برخی، یک مرتبه در مکه و یک مرتبه در مدینه نازل شده است.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۳۲: ۳۵۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۲۰: ۶۶۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۶۰۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۶۰۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۷: ۴۳۱–۴۳۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توحید»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۱.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
