آیه ۵ سوره عنکبوت
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | عنکبوت | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۹ | ||||
| شماره آیه | ۵ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۸۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵ سوره عنکبوت پنجمین آیه از بیست و نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در آیه تأکید میشود که مؤمنان نسبت به برنامههای معنوی زندگیشان اهمیت و توجه لازم را داشته باشند تا بتوانند در آخرت سعادتمند و رستگار شوند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
مَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«هرکس که به لقاي خدا اميد داشته باشد (بداند که) ميعاد خداوند آمدني است و او شنواي داناست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«هرکس که به لقای الهی امید داشته باشد [بداند که] اجل مقرر الهی فرارسنده است و او شنوای داناست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به اهمیت دادن به مسئله معاد و بازگشت به سوی خداوند از جانب مؤمنان تأکید دارد. براساس متن آیه، هر کس امید دیدار پروردگارش را دارد باید آنچه در توان دارد در اطاعت فرمان الهی بکوشد. چراکه اجل [زمانی را که خدا معین کرده است] سرانجام فرامیرسد و خداوند نسبت به اعمال همه شنوا و داناست.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره عنکبوت، بیست و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره روم و پیش از سوره مطففین نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یازده آیه (آیات اول تا یازدهم) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره عنکبوت، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۲۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۱۴۲.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۹۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۹۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۲۱۰-۲۱۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره عنکبوت»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۳.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.