|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۵ سوره قدر
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | قدر | ||||
| تعداد آیات سوره | ۵ | ||||
| شماره آیه | ۵ | ||||
| شماره جزء | ۳۰ | ||||
| شماره حزب | ۱۲۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵ سوره قدر پنجمین آیه از نود و هفتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آخرین آیه به سرشار بودن شب قدر از سلامت و رحمت خداوند اشاره دارد که بنابه نظر مفسران، به خاطر نزول قرآن و خیرات و برکات الهی و فرود آمدن فرشتگان و روح در این شب است و با عبادت و احیای این شب رحمت و لطف خاص خداوند نصیب بندگان میشود.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
سَلَامٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ الْفَجْرِ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آن شب، شب سلامت و رحمت است تا طلوع صبح»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«[این شب] تا دمیدن سپیدهدم آکنده از سلامت [و امن و امان] است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که در آخرین آیه به سرشار بودن شب قدر از سلامت و رحمت خداوند اشاره دارد که بنابه نظر مفسران، به خاطر نزول قرآن و خیرات و برکات الهی و فرود آمدن فرشتگان و روح در این شب است و با عبادت و احیای این شب رحمت و لطف خاص خداوند نصیب بندگان میشود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره قدر، نود و هفتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، بیست و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره عبس و پیش از سوره شمس نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۳۲: ۲۳۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۲۰: ۵۵۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۹۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۹۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۷: ۱۸۵–۱۸۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره قدر»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۲۴.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
