آیه ۳۴ سوره لقمان
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | لقمان | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۴ | ||||
| شماره آیه | ۳۴ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۴ سوره لقمان سی و چهارمین آیه از سی و یکمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه، پنج قِسم از علم که مختص خداوند است و هیچکس از آنها آگاهی ندارد؛ بیان شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ ۖ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا ۖ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«به راستی فقط خداوند میداند که چه زمانی قیامت فرا میرسد، و اوست که باران میباراند و آنچه را در رحمهاست میداند، و هیچکس نمیداند فردا چه چیزی را فراچنگ میآورد، و هیچکس نمیداند که در کدام سرزمین میمیرد بیگمان خداوند دانا و آگاه است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بیگمان آگاهی از قیامت خاص خداوند است، و باران را نیز او نازل میکند، و میداند که در رحمها چیست، و هیچ کس نمیداند که فردا چه به دست میآورد، و هیچ کس نمیداند که در کدامین سرزمین میمیرد، بیگمان خداوند دانای آگاه است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در آخرین آیه این سوره به علم غیب خداوند و بخشی از علوم و آگاهیهای اختصاصی خداوند اشاره شده است. برطبق متن آیه، خداوند از ۵ چیز آگاهی کامل دارد که کسی از آنها باخبر و آگاه نیست. ۱) علم بر زمان وقوع قیامت ۲) زمان نزول باران (و آگاهی از تمام جزئیات آن) ۳) آگاهی کامل و دقیق به تمام مشخصات و جزئیات آنچه که در رحمهای مادران هست. ۴) هیچکس نمیداند که فردا چه میکند و تنها خدا از آن مطلع است. ۵) هیچکس نمیداند در کدام سرزمین و (چه زمانی) خواهد مرد؟ باز هم تنها خداوند به آن آگاه است. در پایان خداوند با دو صفت علیم و خبیر ستوده و توصیف شده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره لقمان، سی و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هفتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره صافات و پیش از سوره سبأ نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۷ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره لقمان، یک آیه (آیه ۲۳) ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۳۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۳۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۹۳-۹۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره لقمان»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۴۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
