آیه ۲۸ سوره لقمان
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | لقمان | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۴ | ||||
| شماره آیه | ۲۸ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۸ سوره لقمان بیست و هشتمین آیه از سی و یکمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه درباره قدرت خداوند سخن گفته شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
مَا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ وَاحِدَةٍ ۗ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آفرینش شما و برانگیختنتان جز مانند (آفرینش و برانگیختن) یک تن نیست، بیگمان خداوند شنوای داناست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آفرینش و برانگیختن شما [در قیامت] جز مانند تنی یگانه نیست، بیگمان خداوند شنوای بیناست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه قدرت بیپایان خداوند را چنین ترسیم کرده است: «آفرینش همه شما و نیز برانگیخته شدن شما بعد از مرگ همانند یک فرد بیش نیست، خداوند شنوا و بینا است.» به گزارش مکارم، برخی مفسران آوردهاند که گروهی از مشرکان و کفار درباره مسئله معاد با تعجب میگفتند: خداوند ما را به شکلها و در مراحل مختلف آفریده است؛ چگونه است که خداوند همه ما را در یک ساعت آفرینش جدید میدهد؟! این آیه در پاسخ به آنها نازل شد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره لقمان، سی و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هفتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره صافات و پیش از سوره سبأ نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۷ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره لقمان، یک آیه (آیه ۲۳) ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۲۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۳۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۷۸-۷۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره لقمان»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۴۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
