|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
آیه ۱۹ سوره عبس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۹ سوره عبس''' نوزدهمین [[آیه]] از هشتادمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[سوره مکی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۹ سوره عبس''' نوزدهمین [[آیه]] از هشتادمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[سوره مکی|مکی]] آن بهشمار میآید. در ادامه آیه قبل، در اینجا به مبدأ وجود و خلقت انسان اشاره میشود که [[الله|خداوند]] انسان را از نطفهای بیارزش و بیمقدار آفریده و سپس به این شکل، اندام و اعضای متناسب و نیکو موزون ساخته است. در حقیقت، دقت در محتوا و مضون این آیه یکی از دلایل [[خداشناسی]] و معرفت نسبت به او بهشمار میآید. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | به گزارش [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه در ادامه آیه قبل، در اینجا به مبدأ وجود و خلقت انسان اشاره میشود که خداوند انسان را از نطفهای بیارزش و بیمقدار آفریده و سپس به این شکل، اندام و اعضای متناسب و نیکو موزون ساخته است. در حقیقت، دقت در محتوا و مضون این آیه یکی از دلایل خداشناسی و معرفت نسبت به او بهشمار میآید.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۳۷–۱۳۸|ج=۲۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | |||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع انسان]] | |||
[[رده:آیههای با موضوع خلقت]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | عبس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۴۲ | ||||
| شماره آیه | ۱۹ | ||||
| شماره جزء | ۳۰ | ||||
| شماره حزب | ۱۱۷ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۹ سوره عبس نوزدهمین آیه از هشتادمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در ادامه آیه قبل، در اینجا به مبدأ وجود و خلقت انسان اشاره میشود که خداوند انسان را از نطفهای بیارزش و بیمقدار آفریده و سپس به این شکل، اندام و اعضای متناسب و نیکو موزون ساخته است. در حقیقت، دقت در محتوا و مضون این آیه یکی از دلایل خداشناسی و معرفت نسبت به او بهشمار میآید.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«از نطفهای او را آفریده است آنگاه او را به سامان ساخته است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«او را از نطفهای آفریده است و سر و سامان بخشیده است»
محتوا
به گزارش مکارم شیرازی از مفسران شیعه در ادامه آیه قبل، در اینجا به مبدأ وجود و خلقت انسان اشاره میشود که خداوند انسان را از نطفهای بیارزش و بیمقدار آفریده و سپس به این شکل، اندام و اعضای متناسب و نیکو موزون ساخته است. در حقیقت، دقت در محتوا و مضون این آیه یکی از دلایل خداشناسی و معرفت نسبت به او بهشمار میآید.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره عبس، هشتادمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، بیست و چهارمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره نجم و پیش از سوره قدر نازل شد. این سوره را مکی دانستهاند. در سوره عبس، یک آیه (آیه ۱۲) منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۳۱: ۵۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۲۰: ۳۳۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۸۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۸۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۶: ۱۳۷–۱۳۸.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره عبس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۹۳.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
