آیه ۱۸ سوره یونس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۸ سوره یونس''' هجدهمین [[آیه]] از دهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۸ سوره یونس''' هجدهمین [[آیه]] از دهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. موضوع آیه پرستش [[معبود|معبودهای]] ساختگی توسط [[مشرکان]] و باور آنان بر مقام [[شفاعت]] این معبودها میباشد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث باورهای [[باطل]] مشرکان را چنین مطرح کرده است که آنان به جای [[خداوند]] چیزی را میپرستند که نه زیانی برای آنان دارد و نه سودی به ایشان میرساند. همچنین آنان این معبودهای دروغین را [[شفیع]] خود در نزد خداوند میپندارند. در ادامه آیه، [[قرآن]] از بیزاری خداوند از شریک قرار دادن برای او سخن میگوید و ذات و وجود او را از هرگونه شریک و بدیلی پاک و [[منزه]] میداند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۴۹-۲۵۱|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۱۸ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۸ سوره یونس هجدهمین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه پرستش معبودهای ساختگی توسط مشرکان و باور آنان بر مقام شفاعت این معبودها میباشد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَٰؤُلَاءِ شُفَعَاؤُنَا عِنْدَ اللَّهِ ۚ قُلْ أَتُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِي السَّمَاوَاتِ وَلَا فِي الْأَرْضِ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اينان غير از خدا چيزهايي را ميپرستند که به آنان زياني نميرسانند و سودي به آنان نميبخشند، و ميگويند: اينها ميانجيهاي ما نزد خدا هستند بگو: آيا خداوند را به آنچه که در آسمانها و زمين نميداند، خبر ميدهيد؟ او پاک و فراتر است از چيزهايي که با وي شريک ميسازند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و به جای خداوند چیزی را میپرستند که نه زیانی به آنان میرساند و نه سودی، و میگویند اینان شفیعان ما در نزد خداوند هستند، بگو آیا خداوند را به چیزی که در آسمانها و زمین به آن علم ندارد، آگاهی میدهید؟ او پاک و منزه است از آنچه شریک او قرار میدهند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث باورهای باطل مشرکان را چنین مطرح کرده است که آنان به جای خداوند چیزی را میپرستند که نه زیانی برای آنان دارد و نه سودی به ایشان میرساند. همچنین آنان این معبودهای دروغین را شفیع خود در نزد خداوند میپندارند. در ادامه آیه، قرآن از بیزاری خداوند از شریک قرار دادن برای او سخن میگوید و ذات و وجود او را از هرگونه شریک و بدیلی پاک و منزه میداند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۲۲۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۳۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۱۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۱۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۲۴۹-۲۵۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
