آیه ۳۱ سوره یونس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۳۱ سوره یونس''' سی و یکمین [[آیه]] از دهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۳۱ سوره یونس''' سی و یکمین [[آیه]] از دهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن بهشمار میآید. در آیه به نشانههای [[خداوند]] در عالم هستی اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث با بیان نشانهها و صفات ویژه خداوند به معرفی «[[الله]]» پرداخته است و خطاب به [[پیامبر اسلام]] چنین میگوید: «بگو چه کسی شما را از آسمان و زمین [[روزی]] میدهد یا چه کسی [[مالک (اسماء الحسنی)|مالک]] (و [[خالق]]) گوش و چشمهاست و چه کسی زنده را از [[مرگ|مرده]] و مرده را از زنده خارج میسازد و چه کسی امور (جهان) را تدبیر میکند؟ به زودی (در پاسخ) میگویند: خدا (الله)، بگو پس چرا [[تقوا]] پیشه نمیکنید (و از خدا نمیترسید)؟!»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۷۵-۲۷۹|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۱۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۳۱ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۳۱ سوره یونس سی و یکمین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به نشانههای خداوند در عالم هستی اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَمَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ ۚ فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ ۚ فَقُلْ أَفَلَا تَتَّقُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بگو: چه کسي از آسمان و زمين به شما روزي ميدهد؟ يا چه کسي مالک گوش و چشمها است؟ و چه کسي زنده را از مرده بيرون ميآورد، و چه کسي مرده را از زنده بيرون ميآورد؟ و چه کسي امور (هستي) را تدبير ميکند؟ خواهند گفت: «خدا»، پس بگو: آيا نميترسيد و پرهيزگار نميشويد؟!»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بگو چه کسی شما را از آسمان و زمین روزی میدهد، یا کیست که بر گوشها و چشمها حاکم است؟ و کیست که زنده را از مرده و مرده را از زنده بر میآورد، و کیست که کار [جهان] را تدبیر میکند، زودا که خواهند گفت خدا، بگو پس چرا پروا نمیکنید؟»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث با بیان نشانهها و صفات ویژه خداوند به معرفی «الله» پرداخته است و خطاب به پیامبر اسلام چنین میگوید: «بگو چه کسی شما را از آسمان و زمین روزی میدهد یا چه کسی مالک (و خالق) گوش و چشمهاست و چه کسی زنده را از مرده و مرده را از زنده خارج میسازد و چه کسی امور (جهان) را تدبیر میکند؟ به زودی (در پاسخ) میگویند: خدا (الله)، بگو پس چرا تقوا پیشه نمیکنید (و از خدا نمیترسید)؟!»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۲۴۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۶۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۱۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۱۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۲۷۵-۲۷۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.