آیه ۵۸ سوره یونس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، نعمت قرآن از تمام سرمایههای دنیایی بالاتر و برتر دانسته و چنین میگوید: «بگو به [[فضل]] و [[رحمت]] [[خدا]] باید خوشحال شوند که از آنچه گردآوری کردهاند بهتر است.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۲۰|ج=۸}}</ref> | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، نعمت قرآن از تمام سرمایههای دنیایی بالاتر و برتر دانسته و چنین میگوید: «بگو به [[فضل]] و [[رحمت]] [[خدا]] باید خوشحال شوند که از آنچه گردآوری کردهاند بهتر است.» به گزارش مکارم، در اینکه میان «فضل» و «رحمت» که در آیه به آن اشاره شده است چه تفاوتی است؛ در میان [[مفسران]] گفتگو بسیار است: ۱) بعضی «فضل الهی» را اشاره به نعمتهای ظاهری و «رحمت» را اشاره به نعمتهای باطنی دانستهاند یا به تعبیر دیگر یکی نعمت مادی و دیگری نعمت [[معنوی]] را میگوید. ۲) بعضی دیگر گفتهاند: فضل الهی آغاز نعمت و رحمت او و دوام نعمت است و اینکه در [[روایات]] متعددی میخوانیم منظور از فضل الهی وجود [[پیامبر اسلام]] و نعمت [[نبوت]] و منظور از رحمت [[پروردگار]] وجود [[علی بن ابیطالب|علی]] و نعمت [[ولایت]] است؛ نیز شاید اشاره به همین [[تفسیر قرآن|تفسیر]] باشد. (زیرا [[محمد]] سر آغاز اسلام بود و علی سبب بقا و ادامه حیات آن شد.) بعضی دیگر احتمال دادهاند که فضل اشاره به نعمتهای [[بهشت|بهشتی]] و رحمت اشاره به [[آمرزش]] از [[گناه]] است. ۳) این احتمال نیز داده شده که فضل اشاره به نعمت عام پروردگار به دوست و دشمن میباشد و رحمت با توجه به کلمه «للمؤمنین» که در آیه قبل به صورت قید رحمت ذکر شده اشاره به رحمت ویژه او نسبت به افراد با [[ایمان]] است.» تفسیر دیگری که برای این دو کلمه ذکر شده این است که فضل پروردگار اشاره به مسئله ایمان و رحمت اشاره به قرآن است که در آیه قبل از آن سخن گفته شد. به باور مکارم، غالب این معانی با هم تضادی ندارند و ممکن است همه در مفهوم جامع فضل و رحمت جمع باشد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۲۰-۳۲۳|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۳
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۵۸ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۸ سوره یونس پنجاه و هشتمین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به برتری و بهتر بودن نعمت قرآن بر سایر نعمتها اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بگو: به فضل و رحمت خداست که (مسلمانان) بايد شادمان شوند و اين از آنچه فراهم ميآورند بهتر است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بگو به فضل و رحمت خدا باید شادمانی کنند که این بهتر است از آنچه میاندوزند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، نعمت قرآن از تمام سرمایههای دنیایی بالاتر و برتر دانسته و چنین میگوید: «بگو به فضل و رحمت خدا باید خوشحال شوند که از آنچه گردآوری کردهاند بهتر است.» به گزارش مکارم، در اینکه میان «فضل» و «رحمت» که در آیه به آن اشاره شده است چه تفاوتی است؛ در میان مفسران گفتگو بسیار است: ۱) بعضی «فضل الهی» را اشاره به نعمتهای ظاهری و «رحمت» را اشاره به نعمتهای باطنی دانستهاند یا به تعبیر دیگر یکی نعمت مادی و دیگری نعمت معنوی را میگوید. ۲) بعضی دیگر گفتهاند: فضل الهی آغاز نعمت و رحمت او و دوام نعمت است و اینکه در روایات متعددی میخوانیم منظور از فضل الهی وجود پیامبر اسلام و نعمت نبوت و منظور از رحمت پروردگار وجود علی و نعمت ولایت است؛ نیز شاید اشاره به همین تفسیر باشد. (زیرا محمد سر آغاز اسلام بود و علی سبب بقا و ادامه حیات آن شد.) بعضی دیگر احتمال دادهاند که فضل اشاره به نعمتهای بهشتی و رحمت اشاره به آمرزش از گناه است. ۳) این احتمال نیز داده شده که فضل اشاره به نعمت عام پروردگار به دوست و دشمن میباشد و رحمت با توجه به کلمه «للمؤمنین» که در آیه قبل به صورت قید رحمت ذکر شده اشاره به رحمت ویژه او نسبت به افراد با ایمان است.» تفسیر دیگری که برای این دو کلمه ذکر شده این است که فضل پروردگار اشاره به مسئله ایمان و رحمت اشاره به قرآن است که در آیه قبل از آن سخن گفته شد. به باور مکارم، غالب این معانی با هم تضادی ندارند و ممکن است همه در مفهوم جامع فضل و رحمت جمع باشد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۲۶۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۱۱۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۱۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۱۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۳۲۰-۳۲۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
