آیه ۴۶ سوره توبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۶ سوره توبه''' چهل و ششمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۶ سوره توبه''' چهل و ششمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به نشانههای [[دروغ]] [[منافقان]] اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، یکی دیگر از نشانههای کذب و دروغ منافقان را بیان کرده است: «اگر آنها میخواستند (به سوی میدان [[جهاد]]) خارج شوند وسیلهای برای آن فراهم میساختند، ولی [[خدا]] از حرکت آنها [[کراهت]] داشت. لذا آنها را (از این کار) بازداشت و به آنها گفته شد با «قاعدین» (کودکان و پیران و بیماران) بنشینید.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۳۳|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۰۲
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۴۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۳۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۶ سوره توبه چهل و ششمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به نشانههای دروغ منافقان اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَٰكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و اگر میخواستند بیرون روند حتماً ساز و برگ آن را آماده میکردند، ولی خداوند بیرون شدن و حرکت کردن آنان را نپسندید، پس آنان را از حرکت باز داشت و گفته شد: با نشستگان بنشینید»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و اگر اینان به راستی عزم رهسپاری داشتند، برای آن تهیه و تدارکی میدیدند، ولی خداوند انگیزش آنان را خوش نداشت، لذا بیتصمیمشان گذاشت و [به ایشان] گفته شد همنشین خانهنشینان باشید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث، یکی دیگر از نشانههای کذب و دروغ منافقان را بیان کرده است: «اگر آنها میخواستند (به سوی میدان جهاد) خارج شوند وسیلهای برای آن فراهم میساختند، ولی خدا از حرکت آنها کراهت داشت. لذا آنها را (از این کار) بازداشت و به آنها گفته شد با «قاعدین» (کودکان و پیران و بیماران) بنشینید.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۵۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۳۶۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۹۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۹۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۴۳۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.