آیه ۸۶ سوره توبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۸۶ سوره توبه''' هشتاد و ششمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۸۶ سوره توبه''' هشتاد و ششمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. این آیه بار دیگر به اعمال و تخلفات [[منافقان]] اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه به اهمال در کار و کارشکنیهای منافقان اشاره دارد و چنین میگوید: «و هنگامی که [[سوره|سورهای]] نازل گردد که [[ایمان]] به [[خدا]] بیاورید و همراه [[پیامبر|پیامبرش]] [[جهاد]] کنید؛ کسانی که از آنها (گروه منافقان) توانایی دارند از تو اجازه میخواهند و میگویند: بگذار ما با قاعدین (آنها که از جهاد معافند) بوده باشیم.» به گفته مکارم، «طَول» به معنی امکانات و توانایی مالی آمده است، بنابراین «أُولُوا الطَّوْل» به معنی کسانی است که دارای قدرت مادی کافی برای حضور در میدان جنگ هستند و با این حال مایل بودهاند در صف افراد ناتوان یعنی آنها که از نظر جسمی یا مالی توانایی جهاد نداشتهاند، بمانند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۷۳-۷۴|ج=۸}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۴۹
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۸۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۴۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۸۶ سوره توبه هشتاد و ششمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. این آیه بار دیگر به اعمال و تخلفات منافقان اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ أَنْ آمِنُوا بِاللَّهِ وَجَاهِدُوا مَعَ رَسُولِهِ اسْتَأْذَنَكَ أُولُو الطَّوْلِ مِنْهُمْ وَقَالُوا ذَرْنَا نَكُنْ مَعَ الْقَاعِدِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و چون سورهای نازل شود که به خداوند ایمان آورید و همراه پیامبرش جهاد کنید، ثروتمندان ایشان از تو اجازه میخواهند و میگویند: بگذار تا با خانهنشینان بمانیم»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون سورهای نازل شود که به خداوند ایمان آورید و همراه پیامبر او جهاد کنید توانمندانشان از تو عذر و اجازه میخواهند و گویند ما را بگذار با خانهنشینان باشیم»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه به اهمال در کار و کارشکنیهای منافقان اشاره دارد و چنین میگوید: «و هنگامی که سورهای نازل گردد که ایمان به خدا بیاورید و همراه پیامبرش جهاد کنید؛ کسانی که از آنها (گروه منافقان) توانایی دارند از تو اجازه میخواهند و میگویند: بگذار ما با قاعدین (آنها که از جهاد معافند) بوده باشیم.» به گفته مکارم، «طَول» به معنی امکانات و توانایی مالی آمده است، بنابراین «أُولُوا الطَّوْل» به معنی کسانی است که دارای قدرت مادی کافی برای حضور در میدان جنگ هستند و با این حال مایل بودهاند در صف افراد ناتوان یعنی آنها که از نظر جسمی یا مالی توانایی جهاد نداشتهاند، بمانند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۱۱۸.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۴۸۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۰۰.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۰۰.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۷۳-۷۴.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
