مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
بدون تصویر

آیه ۱۲ سوره غاشیه: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


'''آیه ۱۲ سوره غاشیه''' دوازدهمین [[آیه]] از هشتاد و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[سوره مکی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید.
'''آیه ۱۲ سوره غاشیه''' دوازدهمین [[آیه]] از هشتاد و هشتمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[سوره مکی|مکی]] آن به‌شمار می‌آید. سومین [[نعمت]] [[بهشت|بهشتی]] جاری بودن چشمه‌ها و نهرها در باغ‌های بهشتی است که موجب طراوت و زیبایی محیط است. در تفسیر عبارت «عین» برخی مفسران گفته‌اند: در هر قصری از بهشت چشمه خاصی جاری است و مفردن بودن آن نشان‌دهنده این است که آن چشمه‌ها در اختیار بهشتیانند. هرگاه و به هرجا که بخواهند این چشمه‌ها جریان پیدا می‌کنند؛ هر کدام از آنها نوشیدنی مخصوصی دارند و [[مؤمنان]] با نوشیدن از آن چشمه‌ها لذت فراوان می‌برند.


== متن ==
== متن ==
خط ۱۸: خط ۱۸:


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که سومین نعمت بهشتی جاری بودن چشمه‌ها و نهرها در باغ‌های بهشتی است که موجب طراوت و زیبایی محیط است. در تفسیر عبارت «عین» برخی مفسران گفته‌اند: در هر قصری از بهشت چشمه خاصی جاری است و مفردن بودن آن نشان‍دهنده این است که آن چشمه‌ها در اختیار بهشتیانند. هرگاه و به هرجا که بخواهند این چشمه‌ها جریان پیدا می‌کنند؛ هر کدام از آنها نوشیدنی مخصوصی دارند و بهشتیان با نوشیدن از آن چشمه‌ها لذت فراوان می‌برند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۲۲|ج=۲۶}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==
خط ۳۹: خط ۳۹:
{{ناوبری آیات}}
{{ناوبری آیات}}
{{قرآن}}
{{قرآن}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}
[[رده:آیه‌های مکی قرآن]]
[[رده:آیه‌های با موضوع بهشت]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۴۵

آیه ۱۲ سوره غاشیه
مشخصات قرآنی
نام سورهغاشیه
تعداد آیات سوره۲۶
شماره آیه۱۲
شماره جزء۳۰
شماره حزب۱۱۹
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۲ سوره غاشیه دوازدهمین آیه از هشتاد و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. سومین نعمت بهشتی جاری بودن چشمه‌ها و نهرها در باغ‌های بهشتی است که موجب طراوت و زیبایی محیط است. در تفسیر عبارت «عین» برخی مفسران گفته‌اند: در هر قصری از بهشت چشمه خاصی جاری است و مفردن بودن آن نشان‌دهنده این است که آن چشمه‌ها در اختیار بهشتیانند. هرگاه و به هرجا که بخواهند این چشمه‌ها جریان پیدا می‌کنند؛ هر کدام از آنها نوشیدنی مخصوصی دارند و مؤمنان با نوشیدن از آن چشمه‌ها لذت فراوان می‌برند.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ آیهٔ ۱۲ از سورهٔ ۸۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«در آن‌جا چشمه‌ای روان است»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«در آنجا چشمه‌ای روان باشد»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند که سومین نعمت بهشتی جاری بودن چشمه‌ها و نهرها در باغ‌های بهشتی است که موجب طراوت و زیبایی محیط است. در تفسیر عبارت «عین» برخی مفسران گفته‌اند: در هر قصری از بهشت چشمه خاصی جاری است و مفردن بودن آن نشان‍دهنده این است که آن چشمه‌ها در اختیار بهشتیانند. هرگاه و به هرجا که بخواهند این چشمه‌ها جریان پیدا می‌کنند؛ هر کدام از آنها نوشیدنی مخصوصی دارند و بهشتیان با نوشیدن از آن چشمه‌ها لذت فراوان می‌برند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره غاشیه، هشتاد و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، شصت و هشتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره ذاریات و پیش از سوره کهف نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند. در سوره غاشیه، یک آیه (آیه ۲۲) منسوخ گزارش کرده‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.