آیه ۱۵ سوره سجده: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایشگر بصری پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۱۵ سوره سجده''' پانزدهمین [[آیه]] از سی و دومین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۱۵ سوره سجده''' پانزدهمین [[آیه]] از سی و دومین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. این آیه از [[آیات سجده دار قرآن]] است که [[سجده]] آن [[واجب]] است و در آن [[مؤمنان]] راستین توصیف شدهاند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه مؤمنان راستین را به صفات سجده کردن در برابر آیات الهی، [[تسبیح]] و [[حمد]] [[پروردگار]] و [[تکبر]] نورزیدن ([[تواضع]]) ستوده است. این آیه از آیات سجده قرآن است که سجده آن واجب است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۴۴-۱۴۶|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۲۷
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | سجده | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۰ | ||||
| شماره آیه | ۱۵ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۵ سوره سجده پانزدهمین آیه از سی و دومین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه از آیات سجده دار قرآن است که سجده آن واجب است و در آن مؤمنان راستین توصیف شدهاند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ ۩
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«تنها کسانی به آیات ما ایمان میآورند که هروقت آیات و نشانهها به آنان یادآوری شود به سجده میافتند و پروردگارشان را با ستایش و به پاکی یاد میکنند و تکبر نمی ورزند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«به آیات ما فقط کسانی ایمان آورند که چون آنها را فرایادشان آرند، به سجده درافتند و پروردگارشان را شاکرانه تسبیح گویند و تکبرنورزند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه مؤمنان راستین را به صفات سجده کردن در برابر آیات الهی، تسبیح و حمد پروردگار و تکبر نورزیدن (تواضع) ستوده است. این آیه از آیات سجده قرآن است که سجده آن واجب است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره سجده، سی و دومین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هفتاد و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مومنون و پیش از سوره طور نازل شد. از مجموع آیات این سوره، پنج آیه (آیات ۱۶ تا ۲۰) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره سجده، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند. این سوره یک آیه سجده واجب دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۴۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۹۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۶.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۶.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۱۴۴-۱۴۶.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره سجده»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۹۱۹.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
