آیه ۵۲ سوره عنکبوت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵۲ سوره عنکبوت''' پنجاه و دومین [[آیه]] از بیست و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵۲ سوره عنکبوت''' پنجاه و دومین [[آیه]] از بیست و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به این مطلب اشاره دارد که [[خداوند]] درباره حقانیت [[قرآن]] [[گواه]] بین مردم و [[پیامبر اسلام]] است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه برای حقانیت قرآن به شهادت و [[گواهی]] خداوند اشاره شده و او را شاهد بین مردم و پیامبر اسلام معرفی میکند. سپس در آخر آیه، [[کافران]] را هشدار داده و آنها را زیانکاران عالم میخواند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۳۱۸-۳۱۹|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۳۶
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | عنکبوت | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۹ | ||||
| شماره آیه | ۵۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۲ سوره عنکبوت پنجاه و دومین آیه از بیست و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به این مطلب اشاره دارد که خداوند درباره حقانیت قرآن گواه بین مردم و پیامبر اسلام است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قُلْ كَفَىٰ بِاللَّهِ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ شَهِيدًا ۖ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَالَّذِينَ آمَنُوا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوا بِاللَّهِ أُولَٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بگو: همين بس که خدا ميان من و شما گواه است، آنچه را که در آسمانها و زمين است ميداند و کساني که به باطل ايمان آوردند و به خدا کفر ورزيدند اينانند که زيانکارانند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بگو خداوند بین من و شما گواه بس، که آنچه در آسمانها و زمین است میداند، و کسانی که به باطل ایمان آورده و به خداوند کفر میورزند، اینانند که زیانکارند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: در این آیه برای حقانیت قرآن به شهادت و گواهی خداوند اشاره شده و او را شاهد بین مردم و پیامبر اسلام معرفی میکند. سپس در آخر آیه، کافران را هشدار داده و آنها را زیانکاران عالم میخواند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره عنکبوت، بیست و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره روم و پیش از سوره مطففین نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یازده آیه (آیات اول تا یازدهم) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره عنکبوت، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۶۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۱۹۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۲.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۱۸-۳۱۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره عنکبوت»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۳.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.