آیه ۴۷ سوره توبه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۷ سوره توبه''' چهل و هفتمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۷ سوره توبه''' چهل و هفتمین [[آیه]] از نهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به این نکته اشاره شده که در صورت حضور [[منافقان]] در [[جهاد]]، آنان به ایجاد اضطراب و تردید در میان [[مسلمانان]] دست میزدند و مشکلات جدیدی را برای سپاه مسلمانان به وجود میآوردند. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به [[فتنه]] انگیزی و فساد منافقان در میان مسلمانان اشاره دارد و در این باره چنین میگوید: «اگر آنها همراه شما (به سوی میدان [[جهاد]]) خارج میشدند چیزی جز اضطراب و [[تردید]] به شما نمیافزودند و به سرعت در بین شما به فتنهانگیزی (و ایجاد [[تفرقه]] و [[نفاق]]) میپرداختند و در میان شما افرادی (سست و ضعیف) هستند که بسیار از آنها پذیرا میباشند و [[خداوند]] از [[ظالمان]] با خبر است.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۴۳۴-۴۳۵|ج=۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۱۰
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۴۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۳۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۷ سوره توبه چهل و هفتمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به این نکته اشاره شده که در صورت حضور منافقان در جهاد، آنان به ایجاد اضطراب و تردید در میان مسلمانان دست میزدند و مشکلات جدیدی را برای سپاه مسلمانان به وجود میآوردند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«اگر آنان همراه با شما بیرون میآمدند چیزی جز کمبود به شما نمیاَفزودند، و درمیان شما حرکت میکردند و مشغول آشفتن و گول زدن و برگرداندنتان از دین میشدند، و درمیان شما کسانی هستند که سخن ایشان را بشنوند و خداوند به ستمکاران داناست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«اگر همراه شما رهسپار میشدند جز فتنه و فساد برای شما به بار نمیآوردند و در بین شما رخنه میکردند و در حق شما فتنه جویی میکردند، و در میان شما جاسوسانی دارند، و خداوند به [احوال] ستمگران آگاه است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به فتنه انگیزی و فساد منافقان در میان مسلمانان اشاره دارد و در این باره چنین میگوید: «اگر آنها همراه شما (به سوی میدان جهاد) خارج میشدند چیزی جز اضطراب و تردید به شما نمیافزودند و به سرعت در بین شما به فتنهانگیزی (و ایجاد تفرقه و نفاق) میپرداختند و در میان شما افرادی (سست و ضعیف) هستند که بسیار از آنها پذیرا میباشند و خداوند از ظالمان با خبر است.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۶۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۳۶۹.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۹۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۹۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۴۳۴-۴۳۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
