آیه ۱۴ سوره بلد: تفاوت میان نسخهها
مصورسازی رباتیک |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه | ||
| تصویر = Topkapi_EH4_0806.png | |||
| توضیح تصویر = متن آیه ۱۴ سوره بلد در [[مصحف توپقاپی]] متعلق به قرن ۱-۲ قمری | |||
| متن جایگزین = قرآنی قدیمی به خط کوفی | |||
}} | |||
'''آیه ۱۴ سوره بلد''' چهاردهمین [[آیه]] از نودمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[سوره مکی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به اطعام گرسنگان تأکید شده است که از گردنههای مهم [[قیامت]] محسوب میشود. در لغت «مسغبة» (از ماده سغب) به معنی گرسنگی گفته شده است که به عقیده مکارم مفسر شیعی، در اینجا با توجه به کلمه «یوم» پیش از آن اشاره به ایام قحطی و خشکسالی دارد. | '''آیه ۱۴ سوره بلد''' چهاردهمین [[آیه]] از نودمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[سوره مکی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به اطعام گرسنگان تأکید شده است که از گردنههای مهم [[قیامت]] محسوب میشود. در لغت «مسغبة» (از ماده سغب) به معنی گرسنگی گفته شده است که به عقیده مکارم مفسر شیعی، در اینجا با توجه به کلمه «یوم» پیش از آن اشاره به ایام قحطی و خشکسالی دارد. | ||
| خط ۳۹: | خط ۴۳: | ||
{{ناوبری آیات}} | {{ناوبری آیات}} | ||
{{قرآن}} | {{قرآن}} | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر= | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:آیههای مکی قرآن]] | [[رده:آیههای مکی قرآن]] | ||
[[رده:آیههای با موضوع انفاق]] | [[رده:آیههای با موضوع انفاق]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۰۱
 متن آیه ۱۴ سوره بلد در مصحف توپقاپی متعلق به قرن ۱-۲ قمری | |||||
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | بلد | ||||
| تعداد آیات سوره | ۲۰ | ||||
| شماره آیه | ۱۴ | ||||
| شماره جزء | ۳۰ | ||||
| شماره حزب | ۱۱۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۴ سوره بلد چهاردهمین آیه از نودمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به اطعام گرسنگان تأکید شده است که از گردنههای مهم قیامت محسوب میشود. در لغت «مسغبة» (از ماده سغب) به معنی گرسنگی گفته شده است که به عقیده مکارم مفسر شیعی، در اینجا با توجه به کلمه «یوم» پیش از آن اشاره به ایام قحطی و خشکسالی دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«یا خوراک دادن در روز گرسنگی»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«یا اطعامی [از بینوایان] در روزی گرسنگی زده»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند که در این آیه به اطعام گرسنگان تأکید شده است که از گردنههای مهم قیامت محسوب میشود. در لغت «مسغبة» (از ماده سغب) به معنی گرسنگی گفته شده است که به عقیده مکارم در اینجا با توجه به کلمه «یوم» پیش از آن اشاره به ایام قحطی و خشکسالی دارد.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره بلد، نودمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، سی و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره ق و پیش از سوره طارق نازل شد. در مکی و مدنی بودن این سوره، اختلاف نظر وجود دارد.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۳۱: ۱۶۹.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۲۰: ۴۸۱.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۵۹۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۵۹۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۲۷: ۳۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره بلد»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۰۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
