آیه ۲۱ سوره عنکبوت
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | عنکبوت | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۹ | ||||
| شماره آیه | ۲۱ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۸۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۲۱ سوره عنکبوت بیست و یکمین آیه از بیست و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به دو مسئله رحمت و عذاب در رابطه با معاد اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«هرکس را که بخواهد عذاب ميدهد و هرکس را بخواهد مورد رحمت قرار ميدهد، و به سوي او بازگردانده ميشويد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«هرکس را که بخواهد عذاب میکند و بر هرکس که بخواهد رحمت میآورد، و به سوی او بازگردانده میشوید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه گروهی از مردم را در قیامت مستحق رحمت الهی و گروهی را مستحق عذاب خداوند دانسته است که در اینجا عذاب را بر رحمت خداوند مقدم آورده است. چراکه لحن این بخش از آیات سوره تهدید است و لذا ابتدا سخن از عذاب الهی آمده است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره عنکبوت، بیست و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره روم و پیش از سوره مطففین نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یازده آیه (آیات اول تا یازدهم) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره عنکبوت، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۴۲.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۱۶۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۳۹۸.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۳۹۸.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۲۳۸-۲۴۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره عنکبوت»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۳.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
