آیه ۵۷ سوره عنکبوت
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | عنکبوت | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۹ | ||||
| شماره آیه | ۵۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۷ سوره عنکبوت پنجاه و هفتمین آیه از بیست و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. موضوع آیه مسئله مرگ به عنوان قانون عمومی عالم هستی و بازگشت همه به سوی خداوند است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«هر جانداري مزة مرگ را ميچشد سپس بهسوي ما بازگردانده ميشويد»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«هر موجود زندهای چشنده [طعم] مرگ است، سپس به سوی ما بازگردانده میشوید»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه مرگ را به عنوان یک قانون عمومی در عالم هستی دانسته و چنین میگوید: «سرانجام همه انسانها میمیرند و هر کسی مرگ را میچشد، سپس به سوی ما باز میگردید.» به گفته مکارم، در آیه این نکته تذکر داده میشود که مرگ آغاز زندگی اصلی انسان است. چراکه همه به سوی خدا بازمیگردند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره عنکبوت، بیست و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره روم و پیش از سوره مطففین نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یازده آیه (آیات اول تا یازدهم) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره عنکبوت، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۷۰.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲۱۴.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۲۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره عنکبوت»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۳.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
