آیه ۶۲ سوره عنکبوت
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | عنکبوت | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۹ | ||||
| شماره آیه | ۶۲ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۱ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۶۲ سوره عنکبوت شصت و دومین آیه از بیست و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه روزی رسان و تقسیم کننده آن را خداوند معرفی کرده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«خداوند روزي را براي هركس از بندگانش كه بخواهد فراوان و گسترده ميكند، و براي هركس كه بخواهد تنگ ميگرداند همانا خداوند به هر چيزي داناست»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«خداوند است که روزی را برای هرکس از بندگانش که بخواهد گشاده یا تنگ میدارد، بیگمان خداوند به هر چیزی داناست»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه بار دیگر خداوند را روزی رسان و تقسیم کننده آن دانسته و چنین میگوید: «خداوند روزی را برای هر کس از بندگانش بخواهد گسترده میکند و برای هر کس میخواهد محدود میسازد، خداوند به همه چیز داناست.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره عنکبوت، بیست و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره روم و پیش از سوره مطففین نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یازده آیه (آیات اول تا یازدهم) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره عنکبوت، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۷۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۲۲۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۳.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۳.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۳۳۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره عنکبوت»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۳.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
