آیه ۵۰ سوره یونس
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۵۰ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۰ سوره یونس پنجاهمین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. این آیه پاسخ قرآن به بهانههای مشرکان درباره مسئله معاد است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُهُ بَيَاتًا أَوْ نَهَارًا مَاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«بگو: به من بگوييد: اگر عذاب او (= خداوند) شبانگاه يا در روز به سراغ شما بيايد گناهکاران به خاطر چه چيز براي فرا رسيدن آن شتاب دارند؟»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«بگو بیندیشید اگر عذاب او شبانه یا در روز بر شما نازل گردد [چه میکنید؟] گناهکاران چه چیز را از او به شتاب میخواهند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند:در ادامه آیه قبل، قرآن به پیامبر اسلام فرمان میدهد در برابر انکار و استهزاء مشرکان چنین بگوید: «بگو اگر مجازات او شبهنگام یا در روز به سراغ شما آید (آیا میتوانید آن را از خود دفع کنید.) پس مجرمان برای چه چیز عجله میکنند؟» به گزارش مکارم، نظیر مضمون این آیه در سوره اسراء آیه ۶۸ نیز بیان شده است. به گفته وی، این مطلب همان چیزی است که در علم کلام و اصول از آن به عنوان «قاعده لزوم دفع ضرر محتمل» تعبیر میشود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۲۶۳.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۹۸.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۱۴.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۱۴.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۳۰۹-۳۱۰.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
