آیه ۵۷ سوره یونس
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | یونس | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۰۹ | ||||
| شماره آیه | ۵۷ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۳ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵۷ سوره یونس پنجاه و هفتمین آیه از دهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در آیه به عظمت و اصالت قرآن اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«اي مردم! از سوي پروردگارتان اندرزي، و درمان چيزهايي که در سينههاست براي شما آمده است، و هدايت و رحمتي است براي مؤمنان»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«ای مردم از سوی پروردگارتان پندی برای شما و شفابخش دلها و رهنمود و رحمتی برای مؤمنان آمده است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث به جهانی بودن کتاب آسمانی قرآن اشاره دارد و سپس آن را مایه هدایت و رحمت برای مؤمنان میداند. برطبق متن آیه چنین آمده است: «ای مردم! اندرزی از سوی پروردگارتان برای شما آمده و درمان آنچه در سینههاست و هدایت و رحمت برای مؤمنان.» به گفته مکارم، این آیه بر چهار مرحله تربیت انسانها از طریق هدایت قرآن اشاره دارد: «اندرز، پاکسازی روح از رذایل اخلاقی، هدایت و رحمت.» وی در ادامه تفسیر آیه به سخنی از علی بن ابیطالب (خطبه ۱۷۶ نهجالبلاغه) درباره حقیقت قرآن اشاره دارد و مینویسد: «از قرآن برای بیماریهای خود شفا بطلبید و به آن برای حل مشکلاتتان استعانت بجوئید، چه اینکه در قرآن شفای بزرگترین دردها است که آن درد کفر و نفاق و گمراهی و ضلالت است.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره یونس، دهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و یکمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره اسراء و پیش از سوره هود نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۴۰ و ۹۴ تا ۹۶) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره یونس، پنج تا هشت آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۷: ۲۶۷.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰: ۱۱۳.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۱۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۱۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۳۱۷-۳۱۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره یونس»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۱۸۲.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
