آیه ۱۲۶ سوره توبه
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۱۲۶ | ||||
| شماره جزء | ۱۱ | ||||
| شماره حزب | ۴۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۱۲۶ سوره توبه صد و بیست و ششمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه به این نکته اشاره شده که منافقان در هر سال یک بار یا دوبار مورد آزمایش الهی قرار میگیرند تا شاید توبه کرده و متذکر شوند.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أَوَلَا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آیا نمیبینند که در هر سال یک دو بار مورد آزمایش قرار میگیرند و توبه نمیکنند و پند نمیپذیرند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آیا نمیبینند که در هر سال یک بار یا دو بار در معرض آزمون و ابتلا در میآیند، و باز توبه نمیکنند و پند نمیگیرند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه از آزمایش و امتحان الهی نسبت به منافقان سخن گفته و چنین میگوید: «آیا آنها نمیبینند که در هر سال یک یا دو بار آزمایش میشوند؟ باز توبه نمیکنند و متذکر هم نمیشوند!» به گزارش مکارم، درباره اینکه این امتحانات الهی چه مواردی هستند، مفسران احتمالات مختلفی را بیان کردهاند. انواع بیماریها، گرسنگی و شداید زندگی، مشاهده عظمت اسلام و حقانیت پیامبر در میدانهای جهاد و پرده برداشتن از اسرار آنها را ذکر کردهاند. از تعبیر آیه نیز به دست میآید که این آزمایشها غیر از آزمایشهای عمومی است که تمام مردم در زندگی خود با آن روبرو میشوند. به باور مکارم، با توجه به مطالبی که گفته شده، به نظر میرسد که تفسیر آخر که پرده برداری از اعمال سوء ایشان و ظاهر شدن نیات درونی و باطنی آنهاست، به مفهوم آیه نزدیکتر است. این احتمال نیز وجود دارد که «افتنان و امتحان» در آیه مفهوم جامعی دارد که میتواند شامل همه این موضوعات بشود.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۱۲۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۵۵۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۲۰۷.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۲۰۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۸: ۲۰۲-۲۰۳.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.