مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
بدون تصویر

آیه ۶ سوره نبأ

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۶ سوره نبأ
مشخصات قرآنی
نام سورهنبأ
تعداد آیات سوره۴۰
شماره آیه۶
شماره جزء۳۰
شماره حزب۱۱۷
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۶ سوره نبأ ششمین آیه از هفتاد و هشتمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. قرآن در این آیه و آیات بعدی (آیات یازده‌گانه) دوازده نعمت را ذکر می‌کند که اشاره به بیهودن نبودن خلقت عالم هستی دارد و با «برهان قدرت» و «برهان حکمت» برای مسئله معاد به استدلال می‌پردازد. اولین نعمتی که در اینجا یاد می‌شود زمین است و آن را به مهد و گهواره تشبیه کرده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا آیهٔ ۶ از سورهٔ ۷۸ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«آیا زمین را بستری نگردانده‌ایم»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«آیا زمین را زیرانداز نساخته‌ایم؟»

محتوا

به گزارش مکارم شیرازی از مفسران شیعه، قرآن در این آیه و آیات بعدی (آیات یازده‌گانه) دوازده نعمت را ذکر می‌کند که اشاره به بیهودن نبودن خلقت عالم هستی دارد و با «برهان قدرت» و «برهان حکمت» برای مسئله معاد به استدلال می‌پردازد. اولین نعمتی که در اینجا یاد می‌شود زمین است و آن را به مهد و گهواره تشبیه کرده است. به عقیده او، تعبیر به «مهد» برای نشان دادن بخش‌های نرم و آرام زمین است که همچون گهواره یا بستر برای انسان آماده شده است.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره نبأ، هفتاد و هشتمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتادمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره معارج و پیش از سوره نازعات نازل شد. این سوره را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.