آیه ۴۹ سوره توبه
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | توبه | ||||
| تعداد آیات سوره | ۱۲۹ | ||||
| شماره آیه | ۴۹ | ||||
| شماره جزء | ۱۰ | ||||
| شماره حزب | ۳۹ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۹ سوره توبه چهل و نهمین آیه از نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن بهشمار میآید. در این آیه بار دیگر به منافقان بهانه تراش اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ ائْذَنْ لِي وَلَا تَفْتِنِّي ۚ أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا ۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و از آنان کسی هست که میگوید: به من اجازه بده، و مرا دچار فتنه (و فساد) مساز! بدان که در فتنه افتادهاند! و بهراستی که جهنم دربرگیرنده کافران است»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و از ایشان کسی هست که میگوید به من اجازه [نیامدن به جهاد] بده و مرا در فتنه مینداز، بدانید که هم اکنون در فتنه افتادهاند و جهنم بر کافران چیره است»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه به گروهی از منافقان اشاره دارد که برای نرفتن به جهاد و همراهی نکردن پیامبر در جنگ تبوک بهانه میآوردند و از پیامبر اجازه میگرفتند که با لشکر و سپاه اسلام همراه نشوند. براساس متن آیه چنین آمده است: «بعضی از آنها میگویند بما اجازه ده و ما را به گناه گرفتار ساز، آگاه باشید آنها (هماکنون) در گناه سقوط کردهاند و جهنم کافران را احاطه کرده است!»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره توبه، نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و سیزدهمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره مائده و پیش از سوره نصر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه آخر سوره را مکی، و الباقی را مدنی دانستهاند. در سوره توبه، هشت تا یازده آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۱۶: ۶۵.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۹: ۴۰۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۱۹۵.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۱۹۵.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۷: ۴۳۷-۴۳۹.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره توبه»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۲۸۴۰.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
| آیات |
|
|---|---|
