مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.
بدون تصویر

آیه ۸ سوره حجرات

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیه ۸ سوره حجرات
مشخصات قرآنی
نام سورهحجرات
تعداد آیات سوره۱۸
شماره آیه۸
شماره جزء۲۶
شماره حزب۱۰۳
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۸ سوره حجرات هشتمین آیه از چهل و نهمین سوره قرآن است و از آیات مدنی آن به‌شمار می‌آید. در این آیه محبوبیت ایمان و تنفر از گناه به عنوان موهبت و نعمت الهی برشمرده شده است.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً ۚ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ آیهٔ ۸ از سورهٔ ۴۹ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«(این) به فضل و نعمتی از سوی خدا (می‌باشد) و خداوند دانای فرزانه است»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«بخشش و نعمتی از جانب خداوند است، و خداوند دانای فرزانه است‌»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در اینجا محبوبیت ایمان و تنفر از گناه را به عنوان فضل و نعمت خداوند نام برده و می‌گوید: «این فضلی است از ناحیه خداوند و نعمتی است که بر شما ارزانی داشته و خداوند دانا و حکیم است.» به گفته مکارم، «فضل» و «نعمت» هر دو اشاره به یک واقعیت دارند و نشانه‌ای از اعطای مواهبت الهی به بندگان هستند. همچنین از آیه برداشت می‌شود که آگاهی و حکمت او ایجاب می‌کند که عوامل رشد و سعادت را در انسان‌ها بیافریند و آن را با دعوت پیامبران هماهنگ و تکمیل سازد تا در نهایت آنها را به سر منزل مقصود برساند.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره حجرات، چهل و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، صد و ششمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره مجادله و پیش از سوره تحریم نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یک آیه (آیه ۱۳) از آن را مکی و الباقی را مدنی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.