آیه ۵ سوره لقمان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۵ سوره لقمان''' پنجمین [[آیه]] از سی و یکمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۵ سوره لقمان''' پنجمین [[آیه]] از سی و یکمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به عاقبت و سرانجام کار نیکوکاران اشاره دارد. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث نیکوکاران را در مسیر [[هدایت]] و از رستگاران و سعادتمندان برشمرده است. به گفته مکارم، جمله «و اولئک هم المفلحون» دلیل بر حصر دارد و نشان میدهد که تنها راه رستگاری، همین راه است.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۱|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۲۱
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | لقمان | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۴ | ||||
| شماره آیه | ۵ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۵ سوره لقمان پنجمین آیه از سی و یکمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به عاقبت و سرانجام کار نیکوکاران اشاره دارد.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
أُولَٰئِكَ عَلَىٰ هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«اينان از (سوي) پروردگارشان از هدايت برخوردار هستند و ايشان قطعاً رستگارند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«اینانند که از سوی پروردگارشان از هدایتی برخوردارند و هم اینانند که رستگارند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: آیه موردبحث نیکوکاران را در مسیر هدایت و از رستگاران و سعادتمندان برشمرده است. به گفته مکارم، جمله «و اولئک هم المفلحون» دلیل بر حصر دارد و نشان میدهد که تنها راه رستگاری، همین راه است.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره لقمان، سی و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هفتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره صافات و پیش از سوره سبأ نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۷ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره لقمان، یک آیه (آیه ۲۳) ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۱۴.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۱۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۱۱.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره لقمان»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۴۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
