آیه ۷ سوره لقمان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۷ سوره لقمان''' هفتمین [[آیه]] از سی و یکمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۷ سوره لقمان''' هفتمین [[آیه]] از سی و یکمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. در این آیه به وضعیت مسخرکنندگان آیات الهی به هنگام شنیدن آیات خداوند اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] در این آیه تمسخر کنندگان آیات الهی را چنین توصیف کرده است: «هنگامی که آیات ما بر او خوانده میشود مستکبرانه روی بر میگرداند، گویی آیات ما را نشنیده، گویی اصلا گوشهایش سنگين است و اصلا هیچ سخنی را نمیشنود.» در پایان آیه این گروه به [[عذاب|عذابی]] دردناک بشارت داده میشوند.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۶-۱۷|ج=۱۷}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۳۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | لقمان | ||||
| تعداد آیات سوره | ۳۴ | ||||
| شماره آیه | ۷ | ||||
| شماره جزء | ۲۱ | ||||
| شماره حزب | ۸۲ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۷ سوره لقمان هفتمین آیه از سی و یکمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. در این آیه به وضعیت مسخرکنندگان آیات الهی به هنگام شنیدن آیات خداوند اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا وَلَّىٰ مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْرًا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«و چون آيات ما بر او خوانده شود تکبرکنان روي برميگرداند، گويي که آنرا نشنيده است، انگار در گوشهايش سنگيني است، پس او را به عذاب دردناکي مژده بده»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«و چون آیات ما بر او خوانده شود، متکبرانه روی برگرداند که گویی آن را نشنیده است، چنانکه گویی در گوشهایش سنگینیای هست، پس او را از عذاب دردناک خبر ده»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن در این آیه تمسخر کنندگان آیات الهی را چنین توصیف کرده است: «هنگامی که آیات ما بر او خوانده میشود مستکبرانه روی بر میگرداند، گویی آیات ما را نشنیده، گویی اصلا گوشهایش سنگين است و اصلا هیچ سخنی را نمیشنود.» در پایان آیه این گروه به عذابی دردناک بشارت داده میشوند.[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره لقمان، سی و یکمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و هفتمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره صافات و پیش از سوره سبأ نازل شد. از مجموع آیات این سوره، دو آیه (آیات ۲۷ و ۲۹) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره لقمان، یک آیه (آیه ۲۳) ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۱۱۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۳۱۰.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۱۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۱۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۷: ۱۶-۱۷.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره لقمان»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۴۶.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.
