آیه ۴۰ سوره عنکبوت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات آیه}} | {{جعبه اطلاعات آیه}} | ||
'''آیه ۴۰ سوره عنکبوت''' چهلمین [[آیه]] از بیست و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. | '''آیه ۴۰ سوره عنکبوت''' چهلمین [[آیه]] از بیست و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی|مکی]] آن بهشمار میآید. آیه به انواع [[عذاب|عذابهای]] الهی که باعث هلاکت [[قارون]]، [[فرعون]] و [[هامان]] گردید، اشاره شده است. | ||
== متن == | == متن == | ||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
== محتوا == | == محتوا == | ||
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه | [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش میکند: [[قرآن]] از علت عذاب و چگونگی هلاکت قارون و فرعون و هامان اینگونه یاد کرده است: «ما هر یک از آنها را به [[گناه|گناهشان]] گرفتیم، بر بعضی از آنها طوفانی توأم با سنگریزه فرستادیم و بعضی از آنها را صیحه آسمانی فرو گرفت و بعضی دیگر را در زمین فرو بردیم و بعضی را غرق کردیم، [[خداوند]] هرگز به آنها [[ستم]] نکرد؛ ولی آنها خودشان بر خویشتن ستم نمودند.»<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۲۷۳-۲۷۵|ج=۱۶}}</ref> | ||
== شأن نزول و ترتیب == | == شأن نزول و ترتیب == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۸
| مشخصات قرآنی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نام سوره | عنکبوت | ||||
| تعداد آیات سوره | ۶۹ | ||||
| شماره آیه | ۴۰ | ||||
| شماره جزء | ۲۰ | ||||
| شماره حزب | ۸۰ | ||||
| اطلاعات دیگر | |||||
|
|
||||
آیه ۴۰ سوره عنکبوت چهلمین آیه از بیست و نهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن بهشمار میآید. آیه به انواع عذابهای الهی که باعث هلاکت قارون، فرعون و هامان گردید، اشاره شده است.
متن
متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کردهاند:[۱][۲]
فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنْبِهِ ۖ فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَمِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنَا بِهِ الْأَرْضَ وَمِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنَا ۚ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
![]()
![]()
ترجمه
محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]
«آنگاه هريک را به (سزاي) گناهش گرفتار کرديم، براي بعضي از ايشان طوفان همراه با سنگريزه حواله کرديم، و بعضي از ايشان را بانگ مرگبار فرو گرفت، و برخي از ايشان را در زمين فرو برديم، و برخي ديگر را غرق کرديم، و خداوند هرگز بر آن نبود که بر آنان ستم روا دارد بلکه آنان خود به خويشتن ستم ميکردند»
بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]
«آنگاه هر یک از آنان را به گناهش فرو گرفتیم، پس بعضی از آنان بودند که بر آنان شنبادی فرستادیم، و بعضی از آنان بودند که بانگ مرگبار فروگرفتشان، و بعضی از آنان بودند که به زمین فرو بردیمشان، و بعضی از آنان بودند که غرقهشان کردیم و خداوند نبود که به آنان ستم کرد، بلکه خود بر خویشتن ستم کردند»
محتوا
مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش میکند: قرآن از علت عذاب و چگونگی هلاکت قارون و فرعون و هامان اینگونه یاد کرده است: «ما هر یک از آنها را به گناهشان گرفتیم، بر بعضی از آنها طوفانی توأم با سنگریزه فرستادیم و بعضی از آنها را صیحه آسمانی فرو گرفت و بعضی دیگر را در زمین فرو بردیم و بعضی را غرق کردیم، خداوند هرگز به آنها ستم نکرد؛ ولی آنها خودشان بر خویشتن ستم نمودند.»[۵]
شأن نزول و ترتیب
به گزارش فرهنگنامه علوم قرآن، سوره عنکبوت، بیست و نهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، هشتاد و پنجمین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانستهاند که پس از سوره روم و پیش از سوره مطففین نازل شد. از مجموع آیات این سوره، یازده آیه (آیات اول تا یازدهم) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانستهاند. در سوره عنکبوت، یک آیه ناسخ یا منسوخ گزارش کردهاند.[۶]
پانویس
ارجاعات
- ↑ رازی، تفسیر کبیر، ۲۵: ۵۶.
- ↑ طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۶: ۱۶۵.
- ↑ گمشادزهی، ترجمه معانی قرآن کریم، ۴۰۱.
- ↑ خرمشاهی، ترجمه خرمشاهی، ۴۰۱.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۶: ۲۷۳-۲۷۵.
- ↑ دفتر تبلیغات اسلامی، «سوره عنکبوت»، فرهنگنامه علوم قرآن، ۳۰۰۳.
منابع
- خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
- دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگنامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
- رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
- گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
- طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
- مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.